‘Dünya giderek yaşanılması zor bir hale geliyor.‘. Yıllardır yazılarımda ya da duygusal eşlik yapmak için seanslarda kullandığım ve hep ama ile bağlayıp devam ettirdiğim...
Sürekli sevilmediğini hissetmekten o denli yorulmuştu ki Mavi, bir gün benim için sevgi ne diye sordu kendine! Diğer insanlardan onu farklı kılan, sevilmesine engel olan...
Karmakarışık duygularla uyanıyorum son 1 haftadır. Sanki bir kabustan uyanırmışçasına zihnim bulanık bir şekilde kalkıyorum yataktan, yaşadıklarım gerçek mi diye bir gözden geçiriyorum önce. Hem...
Küçükken hiç değerli hissettirilmemiş, görülmemiş, temas edilerek sevilmemiş, çocuk diye duyguları yok sayılmış, sadece ebeveynlerinin istediklerini yaptığı zaman eleştirilmemiş biriydi Mavi. Evet ebeveynlerinin onaylayacağı...
Hayat kaç kez daha gösterecek sana kendi merkezinde, kendinin olman gerektiğini? Kabul görmek, sevilmek, değerli hissetmek ya da onaylanmak… Belki biri belki hepsi için kendi...
Artık tükenmiş bir şekilde kendini koltuğa attı ve sordu kendine kadın; ‘ Şikayet ettiğin, sana acı veren, seni hasta eden her şeyi bırakmaya var mısın?’...
Bir kütüphaneden bir kitap aldığını düşün. Yıllardır okumak istediğin bir kitap, ancak okuman için önünde sadece 2 günün var. Olanlar oluyor ve sen yaşadığın bazı...
Bu hafta sonunu sevgili öğretmenim Çetin Çetintaş’ın daveti üzerine Kioo Retreat Center’da geçirdim. Gerek yogada gerek tasavvufta ve hatta Osmanlı’da önemli bir yeri olan ‘Karanlık...
Geçtiğimiz günlerde duyduğum bu söz beni aldı götürdü; çeşitli sorgulamalara itti. Hayatta kalmanın maddi manevi zorlaştığı dünyada ‘canımızı alsalar da kurtulsak artık’ nidaları gün geçtikçe...
Hiç toprağa oturduğunda bulunduğun zeminin farkına vardın mı? Seni ne kadar sıkı sıkıya tuttuğunun, sana her zaman sığınacak yer açtığının, her kim olursan ol seni...