Yazar: Eşref Çetinel

Genelde yazılarımı sabahın erken saatlerinde Mağusa surlar içindeki kahveden eve döndükten sonra yazarım.. Uzun yılların alışkanlığı. Çok uzun yıllar da akşamları yazdımdı.. “Alışkanlıklarımızın” farkında değiliz...

İkinci Dünya savaşının son günleriydi.. Buna karşın Alman savaş uçakları hâlâ İngiliz askerlerinin ve askeri malzemelerin var olduğunu zannederek Mağusa limanını bombalıyordu.. Uçaklar gelmeden önce...

Yarattığımız dünyamızın içine kıvrık yaşamlarımızla hâlâ “neyiz niceyiz” sorularına cevap veremiyorken, aradan kaç yıl geçtiğini de unuttuk! Kuzey’in bir ucundan ötesine bir iki saatte gidebilme...

Ki üstelik bugünkü derdimiz de değildir. 1918 de “Meclis’i Milli”nin oluşumu ile başlar, 1926’larda “Milli Cepheyi” görür, ardından “Kavanin Meclisi,” “Kongreler” derken Katak’lara kadar dayanır…...

Hiçbir şey eşyanın tabiatına zıt değildir. “Yakınlaştıkça uzaklaşıldığı, uzaklaşıldıkça yakınlaşıldığı iki bir şey arası mesela… Mesela Kıbrıs siyasi sorunu yıllardır “çözüme” yönelik umutları öylesi bir...

Sadece kendi içine değil dış dünyaya  da kapalı dolayısıyla siyasi yönden tanınmamış bir “Devletin” başına “peygamber aleyhisselamı”  da getirseniz ne yazar! Olsa olsa  “KKTC”yi yazar!...

KKTC gitgide Açıkhava tımarhanesine dönüşüyor! Yada şu kadar kilometre karelik bu topraklara artık sığamıyor taşıyor, dört duvar arasına sıkışmışlığın bunalımlarında dönüp dururken insanlar çıldırıyor! YOKSA...

Bu nedenle olayı görmezden gelemeyiz: Uzun yıllardan sonra ilk kez BM’ler Genel Kurulunda “Kıbrıs sorunu” Kuzey’deki “Türk Devleti’nin tanınması talebi” istemiyle telaffuz edildi. Bu kadarı...

Dün, büyük bir merakla, memlekette “güzeli, iyiyi, doğruyu” kısaca hislerimle zevklerime iyi gelecek “olumlu şeyleri” aradım.. Her zamanki gibi yine sabahın erken saatlerinde çıktım arabamla...

İngiliz sömürge dönemini, Kıbrıs Cumhuriyetini, 1974 Barış Harekâtını,  adada iki bölgeliliği, dolayısıyla Türk-Rum iki ayrı Devleti yaşayıp görerek bugünlere kadar nasılsa ve hâlâ sağ salim...