Yazar: Ece Uslu

Araf yanından geçti Mavi’nin. Ta en dibinden, defalarca hem de… Bir, üç , beş değil günlerce, haftalarca geçti yanından. Ama bir kez bile yüzünü çevirip...

‘Sevgiyi inşa etmek için emek vermeniz gerekir. Bir sanatçı disiplini içinde bilinçli ve uyanık kalarak.’ Erich Fromm   Her ne kadar doğuştan içimizde bir sevme...

Ne çok yorulduk değil mi? Ne çok yordu bizi şu ‘Pandemi’ denen şey.  Ölümle yaşam arası bir yerde saplanıp kalmışız gibi. Tam bir ‘Araf’ta olma...

Çoğu kişi kapımı ümitsizlikle çalıyor. ‘’Çok denedim olmadı.’, ‘Yeni birini tanımaya gücüm yok.’, ‘Ben ilişki yaşamayı bilmiyorum sanırım.’, ‘Ben bu işi yapamıyorum.’ …. Her gün...

İnsanoğlu etiketlemeyi sever. Etiketlemek belirsizliği ortadan kaldırır. Kendini güvende hissettirir çünkü. İyi, kötü, tembel, çalışkan, sakin, öfkeli vs vs… Saymaya kalksak sayfalara sığmaz etiketler. Peki...

Geçenlerde bir kitapta karşıma çıktı bu cümle ‘Sen beni benim sana inanmışlığımdan vurdun.’ diye. Okunduğu zaman insanı alıp uzaklara sürükleyen, insanın içini derinlerde bir yerde...