“Adam olmak” için iki koşulu yerine getirmek gerektiği söylenirdi biz çocuklara. Biri sünnet olmaktı, öteki de okula başlamak. Okul dendiği zaman da bir tek şey...
Ömrümüzün en azından üçte biri yatakta geçer. Bu nedenle karyolaların yaşamımızda önemli bir yeri var. (Okulda kelimenin doğrusunun karyola olduğunu öğreninceye kadar biz buna “kargola”...
Çocukluk yıllarımı düşündükçe aklıma ufak tefek şeyler geliyor. Bunlar başkaları için önemli olmayabilir ama belli ki, benim yaşamımda derin izler bırakmışlardır. Meselâ adını bile anımsamadığım...
Anımsadığım kadarıyla bizim evde keçi hiç eksik olmazdı. Her zaman iki veya üç keçimiz vardı. Bunlar, sarkık ve uzun kulaklı, iri memeli keçilerdi. Yerli keçilerden...
Korku doğal bir duygudur. Her insan bir şeylerden korkar. Korkusuz insan yok gibi. İnsanoğlu çoğunlukla bilinmeyen şeylerden korkar. En yaygın korku, herhalde ölüm korkusudur. Yıllar...
1950’li yılların ilk yarısında bahçemizin sulanması zor “yufka” olan kısmına zeytin fidanları dikiyorduk babamla. Daha önceden açılmış çukurlara gübre konuyor, fidan çukura yerleştiriliyor ve ben...
Herkes, kendine göre bir şeyler özler. Tencere söz konusu olduğu zaman, gördüğüm kadarıyla, insanların çoğu annelerinin yemeklerini özler. İtiraf etmem gerekir ki benim çocukluğumun yemeklerinin...
Bayramın bizim için çok özel bir anlamı vardı. Gerçekten de bayramdan bayrama yapabildiğimiz epey şeyler vardı. O gün kimse işe gitmezdi. Giyecekler bayramdan bayrama alınırdı....
Arife günü çocukluğumuzun hem neşeli hem de zor günüydü. Gün erken başlardı. Biz uyandığımız saatlerde annem, bir tekne hamur yoğurmuş ve bir kazan su kaynatmış...