Köşe Yazarları

YETKİSİZ CUMHUBAŞKANLARI?


KÖŞEMDEN     

 

      Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde oyumuzu hangi nedenle  kullanacağız?  Mesela:

DAHA dün “Başbakan” olan, henüz  başarı ve başarısızlıklarının bile değerlendirilemediği kısacık zaman  diliminin sürpriz politikacılarından Sn. Tatar’ı seçmek için mi? Pekala hangi beklentilerle umutlarda?

Yada Cumhurbaşkanlığına aday olabilmek için dört siyasi partiden oluşan koalisyon hükümetinin yıkılmasına neden olacak kadar  seçilme şansının büyük olduğu iddiasının  sahibi   Özersay’ı mı oylayacağız? Niçin? İki ayrı Devlete dayalı çözümü sağlaması için mi?                                                                  Yada Dörtlü Koalisyon Hükümeti döneminde “hiç olmazsa” denecek bir politikada,  KKTC’nin çıkarları uğruna Ankara ile makul ilişkileri bile oluşturamayan Erhürman’ı  mı çıkaracağız sandıktan? Niçin? Federasyona dayalı çözümü  gerçekleştirmesi için mi?

YADA TC Kökenli yurttaşlarımızın siyasi partisi gibi görünmesine karşılık seçim dönemlerinde renkten renge bürünen, bir gecede seçim sonuçlarını değiştirecek kabiliyet ve cibilliyetteki YDP’inin lideri Sn. Arıklı’yı mı oylayacağız? Neden?

Seçilirse bu kez  TC kökenli yurttaşlara çekeceği kıyaklar yanı sıra   Türkiye’nin istediği çözümü savunması için mi?

VE  “bağımsız adayım” diyen Sn. Akıncı’yı bir kez daha niçin seçelim? Devri cumhur Başkanlığında seçilirken söz verdiği halde  sağlayamadığı çözüm için mi?

Crans Montana bozgunu için mi? Güven duymamasına karşın müzakereler sürecinde Anastasiadis’in zamana oynamasını, geçen süre içinde sosyoekonomik yönden beterince açmazlara düşmemizi önleyecek tedbirleri alamadığı için mi?

ÖTE yandan:  Beş Cumhurbaşkanı adayımız vardır ve tutun ki Anayasada yazılı olmasa da öteden beri gelen teamülle Kıbrıs sorununa yönelik müzakerelerde bulunma yetki ve sorumlulukları nedeniyle bu  adayları oylayacağız ama şu soruları asla soramayacağız: Şöyle ki:

“Seçilirseniz nasıl bir sosyoekonomik politika saptayacaksınız?”

“Türkiye ile yılan hikayesine dönmüş Mali ve Ekonomik Protokolleri uygulayacak mısınız?”

“TC’den enerji naklini gerçekleştirecek  misiniz?”

“Köylünün, çiftçinin, hayvancının, balıkçının desteklenmeleri politikanızı açıklar mısınız?”

“Mağusa limanı, yollarımız ve trafik konusunda hangi tedbirleri alacak hangi yatırımları gerçekleştireceksiniz?”

Eğitim sağlık politikalarınız nasıl olacak?” Vesaire…

…BİR süre önce kulağıma çalındı.. Anayasada değişiklik için tasavvurlar varmış..

Sizce de bu değişikliklerin  (yukarıda dsa vurguladığım yetkisizlikleri nedeniyle) evvel emirde Cumhurbaşkanlığı yetki ve sorumluluklarından başlaması gerekmez mi?

Hatta artık bu memlekette asıl büyük ve kaçınılmaz değişiklikle, Rum tarafı ile mütegallibiyet esasında  “Başkanlık sistemine” geçilmesi gerekmiyor mu?

*****                                                  1974’DEN BERİDİR SÜREN YANLIŞLAR!

İmar Planı da gösterdi ki bu memlekette “sistemler” tutmuyor! Hatta gündeme gelseler de parmağını bile uzatıp dokunamazsın yanarsın… Çünkü yakarlar!

Aslında bu ülkede sahibi olmadığımız topraklar üzerinde ahkâm kesmekte olduğumuzu söyleyip yazmaya başladığımızın (ve başladığımın) üzerinden 46 yıl geçti. Ve zaten 46 yıldır da Kuzey’in sahibi olan bir Türk devletiyiz.

Ki bu küçücük toprak parçasını hâlâ sektörel anlamda sistemleştirip  parsellere  ayıramadık! Ki her sektör bir diğerine tecavüz ederek ve bazıları kanımızı keneler gibi emerek hayatiyetlerini sürdürüyorlar!

…OLAY önce yağması ve talanı ile  “Rum’un malı” diye başladı! Sonra da bu yağma “puanlarla”  tapulandırıldı ki hepsi de tümden “illegaldi!”

(1974’ün hemen sonrasında sağduyulu yurttaşlar, vatanını seven insanlar, “yapmayın durdurun bu yağmayı” diye yalvar yakar  oldulardı…

Aksine sayıları  30 bini bulmayan  Güney’den gelen hak sahiplerinin   haklarını çiğnenerek,  Kuzey’deki Rumlara ait mülkler   “partizanca tutumlarla popülist çıkarlarda  “yağma Hasan’ın böreği” gibi dağıtıldı! Ve hiç düşünülmedi:

NE bir gün nihai çözüm için Rumlarla masaya oturulacağı ne de bir gün o nihai çözümde Rum’a mallarının iade edileceği! Ne de “takas” şekli!

O dönemlerde çok zaman kaybettik! Devleti kuramamamızın en büyük nedeniydi söz konusu “yağma!” Nitekim “puan” olayını icat ederek herkeslere mücahitlik yada göçmenlik veya Güney’de kalan malları “değerlendirmelerinde” karşılığı belirsiz   resmi devlet belgeli “puanlar” dağıttılar!

VE  o “kişilere mahsus” puanlar  bir süre sonra ellerden ellere aktarılıp, alınıp satılarak  işte bugün artık üstesinden gelinemeyen büyük bir “rant ekonomisine” dönüştü!

Milletvekilliği seçimleri   propagandalarında “vatan millet” denirken, kulislerde  bu rant ekonomisinin pazarlıkları yapıldı! Ve her defasında seçim sonuçlarını “ranta dayalı kumpaslar” belirledi!

VAKTA ki gemi karaya oturdu, ranta kurban giden topraklarda, ekilip biçilecek tarlalarda inşaatlar nedeniyle  ayak basacak topraklar bile kalmamacasına yağmalandı…

İşte o zaman “gitti memleket” denilerek ayağa kalkındı “imar planları” yapıldı ama çok geç!

ÇÜNKÜ bu memleket aslında daha 1974’ün hemen ardından gittiydi! Şimdi görüp işittiğiniz rahmetlinin okunan salâsıdır!

Ki asıl kıyamet bir gün olası bir çözüm aşamasında  Rum’la mahsuplaşma zorunda kalırsak kopacak! Ki Evkaf malları bile kurtaramayacak bizi!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     



Etiketler

Benzer Haberler

Başa dön tuşu
Kapalı