Havadis Gazetesi | Kıbrıs Haber
Köşe Yazarları

Özdemir Asaf’a Saygı ile

Türk edebiyatının unutulmaz şairlerinden Özdemir Asaf’ın vefatının ardından 36 yıl geçti. Ölümsüz şiirleri ile hala yaşamaya devam ediyor. Yine hepimizin dilinde, kaleminde, yüreğinde…

 

 

Özdemir Asaf 11 Haziran 1923 yılında Ankarada Doğmuş Cumhuriyet dönemi Türk şairlerindendir. Özdemir Asaf  28 Ocak 1981 yılında İstanbulda vefat etmiştir. Gerçek adı Halit Özdemir Arun’dur. Öğrenimine 1930 yılında Galatasaray Lisesinde başladıktan sonra 11. sınıfta Kabataş Erkek Lisesi’ne geçmiştir ve buradan Mezun olmuştur. sırasıyla Hukuk, İktisat ve Gazetecilik Fakültesi’ne devam etmiştir. Öğrenimine devam ederken Tanin ve Zaman gazetelerinde çalışmıştır.

 

Özdemir Asaf 1951 yılında sanat Basımevi’ni kurmuş ve kitaplarını Yuvarlak Masa Yayınları adı altında yayımlamıştır.

Özdemir Asaf’ın Şiir Kitapları

  • Dünya Kaçtı Gözüme– 1955
  • Sen Sen Sen– 1956
  • Bir Kapı Önünde– 1957
  • Yumuşaklıklar Değil– 1962
  • Nasılsın– 1970
  • Çiçekleri Yemeyin– 1975
  • Ben Değildim– 1978
  • Bugün ve Bugün(Yayımlanmamış şiirler) – 1984
  • Benden Sonra Mutluluk(Yayımlanmamış şiirler)
  • Çiçek Senfonisi(Toplu şiirler) – 2008
  • Sen Bana Bakma, Ben Senin Baktığın Yönde Olurum(Kendi sesinden şiirler) – 2012

Ayrıca Dün yağmur yağacak isimli bir öykü kitabı bulunmaktadır, ayrıca Oscar Wilde tarafından 1968 yılında yazılan Reading Zindanı Balladı  isimli romanıda Türkçeye çevirmiştir.

 

Adını gizleyeceğim
Sen de bilme Lavinia

 

Özdemir ASAF Kendi sözleriyle

“Doğumum 11 Haziran 1339, Ankara. Babam, Danıştay üyesi Mehmet Asaf. Ölümü 1930. O yıl İstanbul’a geldik. Galatasaray Lisesi ilk kısmına girdim. 1941 yılında 11.inci sınıftan Kabataş Erkek Lisesi’ne bir ara sınavı ile geçip, 1941-1942 ders yılında mezun oldum. Hukuk Fakültesi’ne iki yıl, üçüncü sınıfa kadar İktisat Fakültesi’ne devam ettim. Ve o sırada iki yıl olan Gazetecilik Enstitüsü’nün birinci sınıfını okudum. Tanin ve Zaman Gazetelerinde çalışdım. Çeviriler yaptım. İlk yazım 1939 yılında Servetifünun-Uyanış dergisinde çıktı. Sanat ve Edebiyat Dergilerinde 1962 yılına kadar çoğunlukla şiir olmak üzere yazı ve çevirilerim yayınlandı. Artık yalnız kitap çıkararak yayınlıyorum. (Tertip ve baskı yanlışlarından nefret ederim.)” 

 

Özdemir Asaf’ın asıl adı Halit Özdemir Arun’dur. 1923 yılında Ankara’da doğdu. Babası Mehmet Asaf Şura-ı Devlet’in kurucularındandır. Babasının öldüğü yıl, 1930, Galatasaray Lisesi’nin ilk kısmına girdi. 1941 yılında 11. sınıfta,bir ek sınavla Kabataş Erkek Lisesi’ne geçip 1942 yılında mezun oldu. Hukuk Fakültesi’ne, İktisat Fakültesi’ne (3. sınıfa kadar) ve bir yıl Gazetecilik Fakültesi’ne devam etti. Bu arada Tanin ve Zaman gazetelerinde çalıştı ve çeviriler yaptı. İlk yazısı Servetifünun-Uyanış dergisinde çıktı. 1951 yılında Sanat Basımevi’ni kurdu ve kitaplarını ‘Yuvarlak Masa Yayınları’ adı altında yayımladı. 28 Ocak 1981’de hayata veda etti. Özdemir Asaf’ın Şiirlerinin bazılarında toplumla, yaşadığı çağla ve kendisiyle hesaplaşmasının buruk öfkesi gözlemlenir. Özgün ve etkileyici bir dil kullandığı şiirlerinde “ikinci kişi” sorununu ele aldı. İkinci kişiye bağlılığını çeşitli yönlerden inceledi, kendi davranışlarını soyutlama yoluyla bir düşünce düzeyine yükselterek çözümlemeye çalıştı. Özellikle son dönem şiirlerinde dize sayısını azaltarak duygu ve zeka pırıltılarının kaynaştığı kısa şiirler yazdı. Şiirlerinin bir bölümünde toplumla, yaşadığı çağla ve kendisiyle hesaplaşmasının buruk öfkesi gözlemlenir. Bu yaklaşımla yeni taşlama biçimleri üreterek hiciv şiirinin öğelerini ustaca kullandı. İnsan ilişkilerinin toplumsal ve bireysel düzlemlerdeki çelişkilerini “sen-ben” ikileminde yansıttı. Şiirlerinde çok sık kullandığı sevgi, ayrılık, ölüm temaları, son şiirlerinde yerlerini kaçış, umutsuzluk ve tedirginliğe bıraktı. Kısa, özlü söyleyişlerin yer aldığı, düşündürücü özgün şiirleriyle tanındı. Karşıtlıkları, benzerlikleri, çağrışımları kullanarak söz ve sözcük oyunlarına dayalı şiirlerinde yaşam görüntülerini, eşyayı, izlenimleri soyutlaştırır; dokunaklılık yüklü şiirlerinde sevgi, anılar, yalnızlık, ölüm başlıca konulardır. Annesinin 25 Şubat 1996 yılında kaydettiği sesinden bir bölüm: “Şiirler yazıyor, çeviriler yapıyordu. Son derecede kibar, zarif, çok şık bir gençti. Herkes poplin gömlek giyerken Özdemir, takım elbisesinin içine ipek ponje gömlek giyiyordu. Kol düğmeleri altın üzerine inci kakmalıydı. Sağ elinin yüzük parmağında tek taş altın bir yüzük, sol elinin küçük parmağında kemer biçiminde yakut taşlı bir yüzük vardı. Bu kadar şıktı.”

 

Eserleri:

Şiir:

Dünya Kaçtı Gözüme – 1955

Sen Sen Sen – 1956

Bir Kapı Önünde – 1957

Yumuşaklıklar Değil – 1962

Nasılsın – 1970

Çiçekleri Yemeyin – 1975

Yalnızlık Paylaşılmaz – 1978

Benden Sonra Mutluluk (Yayınlanmamış Şiirleri,Ölümünden Sonra) – 1984

Etika  Yuvarlağın Köşeleri – 1961

Yuvarlağın Köşeleri-2 (Ölümünden Sonra) – 1986 É

|

Öykü

Dün Yağmur Yağacak (Ölümünden Sonra) – 1987

Otokopi,deneme (Ölümünden Sonra) – 1988

Çeviri Zindanı Balladı/Oscar Wilde – 1968

Özdemir Asaf Şiir örnekleri

AŞK
Sen kocaman çöllerde bir kalabalık gibisin,
Kocaman denizlerde ender bir balık gibisin.
Bir ısıtır,bir üşütür,bir ağlatır,bir güldürür;
Sen hem bir hastalık hem de sağlık gibisin.

 

 

—–

 

SENİ SAKLAYACAĞIM

Seni saklayacağım inan
Yazdıklarımda, çizdiklerimde
Şarkılarımda, sözlerimde.

Sen kalacaksın kimse bilmeyecek
Ve kimseler görmeyecek seni,
Yaşayacaksın gözlerimde.

Sen göreceksin duyacaksın
Parıldayan bir sevi sıcaklığı,
Uyuyacak, uyanacaksın.

Bakacaksın, benzemiyor
Gelen günler geçenlere,
Dalacaksın.

Bir seviyi anlamak
Bir yaşam harcamaktır,
Harcayacaksın.

Seni yaşayacağım, anlatılmaz,
Yaşayacağım gözlerimde;
Gözlerimde saklayacağım.

Bir gün, tam anlatmaya…
Bakacaksın,
Gözlerimi kapayacağım…
Anlayacaksın.

 

 

——

 

LAVİNİA

Sana gitme demeyeceğim
Üşüyorsun ceketimi al
Günün en güzel saatleri bunlar
Yanımda kal Sana gitme demeyeceğim
Gene de sen bilirsin
Yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim
İncinirsin Sana gitme demeyeceğim
Ama gitme Lavinia

 

Yalnızlık

I
Yalnız kaldınız sanırsınız,
Biliyorum.
Yalnız bırakılmışsınız,
Biliyorum.
Ötesi yok.

II
Ötesi var:
Yalnızlık
Müziğin bile seni dinlemesidir.
Yalnızlık
İnsanın kendine mektup yazması
Ve dönüp-dönüp onu okuması
Yalnızlığın da ötesidir.

 

 

www.insanokur.com sitesinden faydalanılmıştır.