Doğu Akdeniz Üniversitesi’nin yanı başında bir arazi…
17 Ağustos 2011 tarihli Vakıf Yöneticiler Kurulu kararı ile “yap işlet devret modeli” ile “alışveriş ve eğlence merkezi” yapılması için bir karar üretti.
Gazete ilanı ile müracaatçı çağrıldı.
Başvuranlar arasında da Novel Enterprises Ltd.’ye arazinin verilmesi uygun bulundu.
Ne yapacaktı Novel Enterprises Ltd.?
Ana yola 300-400 metre cephesi olan araziye neler yapılmaz ki…
Altta dükkanlar…
Ortada eğlence havuzu…
Üst katta çalışma ofisleri ve yurt odaları…
17 bin metrekarelik bir inşaat alanı…
Arazinin piyasa değeri 8 milyon sterlin…
Ama DAÜ’ye ödenecek miktar şu:
– 3 yıllık inşaat süresince DAÜ’ye yılda 100 bin Euro (Ödendi mi, emin değilim, doğrulatamadım)
– İnşaat hizmete girdiğinde iki yıl için toplam 175 bin Euro
– İnşaat hizmete girdiğinin üç yılı sonunda 350 bin Euro
– 10’uncu yıl sonuna kadar (yani yedi yıl daha) yüzde 4 artışla 10’uncu yıldan sonra da kamülatif olarak yüzde 2 artışla yıllık kullanım- işletim bedeli
Burada amaç, DAÜ’nün para kazanması…
17 Aralık 2012 yılında bir karar daha alınıyor ve…
Novel Enterprises Ltd. ile sözleşme imzalanıyor.
Ödenecek miktar aynı kalıyor ama sözleşmede bazı tadilatlar yapılıyor…
Aradan geçen 4 yıl
Tarih 16 Ocak 2015…
Dört yıldan çok az bir zaman…
DAÜ Vakıf Yöneticiler Kurulu oturuyor ve Novel Enterprises Ltd. ile yapılan sözleşmeyi iptal ediyor.
Neydi gerekçe?
Çünkü Novel Enterprises Ltd. çivi çakmadı…
Projeyi tamamlayacak maliyete de ulaşmadı.
Bakınız 17 bin metrekare…
Ne demek bu…
“Metrekaresi 250 sterlin” gibi bir inşaat tabiri var.
17 bin metrekare, 5 milyon 100 bin sterlinlik bir yatırım demek.
Novel Enterprises Ltd. bu finansmana ulaşamadı.
Çivi de çakmadı.
Hadi bir süre de bürokraside kaybetti diyelim…
Finansmanı yoksa…
Nitekim de olamadı…
DAÜ VYK da oturdu ve 16 Ocak 2015 tarihinde “iptal” kararı verdi.
Şubata kadar ne oldu?
Aradan bir ay geçti…
Devreye “Uçanok İnşaat” girdi…
Novel Enterprises Ltd.’den Ocak 2015’te geri alınan arazi için…
“Sehven bu kararı verdik?” denilerek…
“Bu yazıyı da sehven yazdık” denilerek…
Arazi ile ilgili “iptal” kararı “iptal” edildi…
Peki sorayım o zaman:
– Ne değişti arada?
– Hangi aracılar, DAÜ VYK üyeleri ile ne konuştu?
– DAÜ VYK neden geri adım attı?
– Uçanok İnşaat’ın sürece dahil edilmesi sözleşmeye uygun mu?
Bana ne?
40 soru daha sorarım da…
DAÜ VYK bildiğiniz “kapı duvar…”
Ne DP, ne CTP hesap soruyor, eğitim için VYK’da görevlendirdiklerinden.
Bildiğiniz “emlak şirketi” gibi çalışıyor DAÜ VYK…
Artık böyle…
Yeni tarz bu…
Belediye başkanı İsmail Arter, belediyede değil, DAÜ’de vakit geçiriyor.
Rektörlüğe “koordinatör” olarak görevlendirilenler ise, “bu arazi” ile meşgul bu aralar…
Bildiğiniz pazarlama derdinde.
İddia ediyorum. Uçanok ve Novel Enterprises Ltd. bu arazide yer alan projeyi bitiremeyecek.
Zaten “yatırımcı ortağı” aranıyor.
Korkum odur ki, “bu arazi üzerinden” kolay para kazanma arzusu üzerinde olanlar var…
Ayıptır…
DAÜ’de yurt yatırımı yapanlar var…
Geleceğini oralara gömenler var.
Biraz insaf…
Gerçekten…
CTP ve DP liderlikleri sorgulasın
Bu konuda üçüncü kez oldu, kalem oynatıyorum.
CTP ve DP rahatsız değil…
Neden?
Örneğin, CTP’nin VYK’ya atadığı üyelerden biri, bu şirketlerle “iş birliği” içerisinde.
Hatta DAÜ’de “yurt izni” verilen başka şirketlere de “hizmet satıyor”…
Etik mi?
DAÜ’den maaş alarak, neredeyse emekli olmaya yaklaşan hizmetliler, “aracı olarak ilgili projeye ortak arıyor…”
Etik mi?
“El eli yıkar, el de döner yüzü yıkar” mantığı ile…
Bana ne?
CTP düşünsün…
DP ne yapıyor?
Serdar Denktaş, “Bu işlerden Denktaş’ın da bilgisi var. Bakalım bu işlerden neler götürüyorlar” söyleminden rahatsız değil mi?
Bana ne…
Rektör zaten kapı duvar… O makamı korumak için senatoyu kendisine göre şekillendirme derdinde…
Ben de diyorum işte.
“Bana ne?”
Akademisyenler de kavga versin, “Daha adil, daha özgür üniversite” diye…
Bana ne…
– CTP’nin atadıkları eleştiriliyor, CTP’nin umuru değil…
– DP’ye suçlama var, DP’yi yönetenlerin umuru değil…
– DAÜ malları üzerinde oyunlar oynanıyor, “DAÜ’ye sahip çıkıyoruz” diyen sendikaların umuru değil…
– DAÜ çalışanları, söz konusu araziyi pazarlamak için kapı kapı dolaşıyor, rektörün umuru değil?
Da ben yeyim canımı?
