Bu sistemde, kaza kader değildir, ihmaldir!
Hep Aynı Koltuk, Aynı Sorular
İhmaller Zinciri Koptu Kopacak
Kazaya karışan aracın daha önce de sorun çıkardığı biliniyor. Buna rağmen, başka araç arızalanınca yine o araç devreye sokulmuş. Kurtarıcı diye gönderilen araç, az kalsın felakete neden oluyordu. Eğer bu işi yapıyorsanız, yedek ve güvenli araç bulundurmak zorundasınız.
Bugün hastanelere gidildi, ama yarın nereye gidileceği belli değil. Öğrenciler sabah o otobüslere binerken “okula mı gideceğim, hastaneye mi, yoksa mezara mı” diye düşünecek. Akranları üniversite sınavına hazırlanırken, bu çocuklar hastanede yaralarını sarıyor.
Sevgili Karpazlılar…
Yeter artık. Herkesin bildiği ama yüksek sesle söylemeye cesaret edemediği bir gerçeği hatırlatmak istiyorum:
Çocuklarımızın hayatını hiçe sayan bu sistemi kabullenmek zorunda değiliz.
“Çocuğumu işe alabilirler” korkusuyla susarsak, yarın bir başka çocuğun cenazesine gideriz.
Yeter artık! Celladınızı kurtarıcı olarak görmekten vazgeçin.
Hesap sorun.
Talep edin.
Değişim, bu sessizliği bozduğumuz anda başlayacak.
