Her iki tarafta da yüksek sesle itirazlar başladıysa anlayın ki “bir şeyler var” demektir.
Mevsim bugün itibarıyla sonbahara dönüyor ve sanırım liderlerin sürdürdüğü görüşmelerde de hava değişiyor.
Birçok noktada varılan uzlaşılar artık bir şeylerin olacağı ve anlaşmaya doğru gidildiği yönündeki umutları artırıyor.
Bunun en ciddi işareti geleneksel hayırcıların hareketlenmesidir.
Ve bu hareketlenmeyle saflar yeniden şekilleniyor.
Hani hep sorulur ya “galiba bir şeyler olacak” modundayım. Ben.
Çünkü tüm işaretler sökün etmeye başladı.
***
Hürriyet gazetesinin ön sayfasında büyük bir fotoğraf.
Yer: Anıtkabir.
Yüzlerce subay sırada dizilmiş mozole ziyareti yapacaklar.
Cumhurbaşkanı başkanlığındaki siviller de öyle.
Aralarında geniş bir boşluk var.
Ve o boşlukta ellerinde uzun namlulu silahlarla özel harekat polisleri.
Sanki sivilleri askerlerden koruyorlar hissine kapılıyorsunuz fotoğrafa ilk baktığınızda.
Haberin iç sayfalardaki devamını okuduğunuzda hissiniz derhal ortadan kalkıyor.
Gerçeğin o olduğunu öğreniyorsunuz.
Subaylar, kimlik kontrolü yapılarak ve x-ray cihazlarından geçirilerek, silah kontrolü yapılarak alınmışlar Anıtkabire.
Yetmemiş, içeride de özel harekatçı polisler güvenlik sağlamışlar.
Türkiye bunları yaşıyor şimdilerde.
Ve bellidir ki siviller hala bir saldırı korkusundadırlar.
Yoksa Türk polisi, Türk sivil yetkilileri Türk askerlerinden niye korusun ki.
Türkiye’nin bu halini anlamayanlar, Kıbrıs’taki gelişmeleri hiç anlayamazlar.
***
30 Ağustos tanklı-toplu askeri resmi geçitle kutlandı.
Resmi geçitte tanklar-toplar vardı da vatandaşlar yoktu.
Bir elin parmakları kadar vatandaş iştirak etti resmi geçide.
Ve bu acı durum bir kez daha gösterdi ki geçmişin yöntemlerinde ısrar edenler aslında zafer bayramının kendisine zarar veriyorlar.
Türkiye yani mal sahibi tanklı-toplu resmi geçitleri terk etti ama bizde birileri ısrar ediyor.
Ve bu ısrarın niyetini anlamakta zorlanıyor herkes.
Tanktan-toptan medet ummak geçmişe takılıp kalmaktır.
Bunun da net bir şekilde bilinmesinde yarar vardır…
