İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra bir Alman askeri anılarını yazarken şunları not etti:
Kuzey Afrika cephelerinde bütün gün siperlere gömülüp kıran kırana savaşan askerler, saat ona beş kala ateşi keserler, Belgrad radyosunu dinlerlerdi. Bir gün yine Lale Andersen, Lili Marleen’i söylemeye başladı. Biraz sonra karşı düşman siperinden bir ses duyuldu. Aksanlı ve bozuk bir Almanca ile sesleniyordu: “Heeyy… Radyonun sesini biraz daha açsanıza…”
…
Lili Marleen şarkısı.
Orijinal adı “Lambanın altındaki kız.”
Ama ikinci dünya savaşında “Nöbetteki genç askerlerin şarkısı” olarak da bilinir.
Fakat Lili Marleen olarak ün yapmış.
Şarkı ilk kez Lale Andersen tarafından daha sonra Marlene Dietrich tarafından okundu.
…
Her savaşın bir insani yüzü olsa gerek.
Lili Marleen düşman taraflar arasında insani duyguları kabartan bir şarkıydı.
Kurşun atanın da kurşun yiyenin de ortak duygularına hitap ediyordu.
Ölenin de öldürenin de…
…
Heeyy… Radyonun sesini biraz daha açsanıza…
…
Bu arada bizde görüşmeler yeniden başlıyormuş.
Umutların yeniden yeşerdiği görülmekte…
…
Hitler de çok severmiş Lili Marleen şarkısını.
Ancak, şarkıyı yorumlayan ve siperden sipere duygu taarruzuna neden olan o sesin sahibi Marlene Dietrich Fransa’ya kaçınca hayalleri yıkılmış Hitler’in.
Bir daha dinlememiş Lili Marleen’i.
…
Güzel duyguları ayaklandıran şeyler bütün zamanlara yayılır.
Hep güzel olarak kalır…
…
Keşke 74 savaşında sınır boylarında, hendeklerde ve siperlerde Lili Marleen şarkısı çalsaydı.
Ve biri seslenmiş olsundu karşıdan:
Heeyy… Radyonun sesini biraz daha açsanıza…
…
Ama, bir sabah Hasan Mutlucan’ın gür sesi ile uyanmıştı cemaat.
Ki tank seslerine karışıyordu…
…
Lale Andersen’in de başına gelmeyen kalmamış.
Yahudi bir sevgilisi varmış.
Hitler’i sevmezmiş Andersen.
Gobels, askerlerin moralini kırdığı gerekçesi ile şarkıyı yasaklatmış.
Hatta Andersen’i tutuklu kamplarına göndermeyi planlarken, BBC devreye girmiş.
Andersen’in sevgilisine yazdığı mektuplardan biri okunup arkasına Lili Marleen şarkısı çalınıyordu ki, radyo yayını tüm Avrupa’da dinlendiğinden, Gobels tutumunu terk edip, şarkıcıyı kamplara göndermekten vazgeçmiş.
…
Umut her zaman vardır.
Bir şarkıda, bir şiirde…
…
Şimdi görüşmeler yeniden başlıyor…
…
Bakalım radyonun sesini açan olacak mı?
