Geçen hafta, yıllardır reçetesi ile ilaçları Ankara’da hazırlanıp KKTC’de kanayan “iktisadi ve mali sorunların” üzerine bir plaster gibi yapıştırılırken adına “İktisadi ve Mali İşbirliği protokolü” denilen yeni bir anlaşma daha imzalandı!
YALNIZ bu defa imzalanan Protokolün” farklı bir önemi vardı: KKTC hem “iktisadi” hem de “Mali” yönden iflas etmişti! Bitikti ve eğer kan nakli yapılmazsa mevtası kaldırılacaktı!
YALNIZ Aristo mantığına göre ortada bir terslik vardı. Şöyle ki 1974’den beridir TC ile KKTC arasında hemen her hükümet değişimi ile tekrar tekrar bir “yenisi” diyerek oluşturulup karşılıklı imzalardan sonra hamaset dolu iyi niyet temenni ve konuşmalara karşın bugüne kadar hiçbir plan ve program başarıya ulaşma, bekleneni verme şansına nail olamamıştı!
DOLAYISI İLE ne diyordu “mantık?” Eğer bugüne kadar karşılıklı imzalarla yürürlüğe sokulan protokoller” KKTC’yi mali ve ekonomik yönden beklenen ve istenen düzeye getirememişse son imzalanan protokol da getirmeyecektir!
***
PEKİ AMA NEDEN? Biraz uzunca anlatım olacak ama yazmak zorundayım. Şöyle ki: BU “nedenlerden” biri fakat en önemlisi geçen hafta altında Sn. Sucuoğlu ile Koordinatörümüz Sn. Fuat Oktay’ın imzaları olan yeni “Protokolün” adeta adını teşkil eden o tek kelimenin protokolde yer almasıdır. “Popülizm!”
POPÜLİZM Kelimesinin bu Protokolde bir “emrivaki” oluşturmasının doğruluğu ile yanlışı tabi ki Sn. Oktay’a aittir! FAKAT kabul etmeliyiz ki Sn. Oktay’ın özellikle seçerek Protokole soktuğu bu kelimenin önemi ve doğruluğu şu olmuştur: “Kelime” bu güne kadar KKTC’de göreve gelmiş Yönetim ve Yöneticilerinin, iktidara gelip giden olanca siyasi parti Hükümetlerinin yüzlerinde şamar gibi patlamıştır! NİTEKİM bugüne kadar hayır yüzü görmememizin nedenlerinden en büyüğü Devlet kademelerinde “popülizmin” en harcıalem politikalarda konfetiler gibi uçurulmalarıdır!
Nihayet sabırları taşırttığı ve dayanılamayacak uygulamalarda vicdanları da titrettiği son bağlamda ne dedi Sn. Oktay? “KKTC Hükümetinden beklentimiz popülist yaklaşımlardan uzak, yapısal ve sürdürülebilir politikaları hayata geçirmeleridir…” *** DİKKATTİNİZİ ÇEKERİM: Kaba başlıkları ile okuma olanağı bulduğumuz “Protokolde” KKTC’e yönelik tek “uyarı” “Popülizmden vaz geçilmesi üzerinedir…
ÖTEKİ tüm yapılması, gerçekleştirilmesi tasarlanan “mali ve İktisadi içerikli maddelerin son cümlesi “getirilecek, geçilecek, olacak, genişletilecek, öngörülecek, iyileştirilecek…” Gibi fiillerle sonlanmaktadır.
FAKAT “popülizm” kelimesi bu kez protokolün satır aralarına sıkıştırılma gereği duyulmadan Fuat Oktay tarafından “beklentilerimiz” olarak ifade edilmiştir..
VE EVET o popülizm belasıdır ki Ankara’da “batmışlığımızla mahfolmuşluğumuza çareler aranırken burada Sucuoğlu Hükümeti kaşla göz arasında yeni istihdamlara imza atıyordu! Ki medya manşetlerinde sivil toplum örgütlerindeki tepkilerde “hani da para yoktu. Eğer yoksa bu yeni istihdamlar neyin nesi” feryatları yükseliyordu!! Ki imzalanan protokolde “popülizm olmayacak” uyarısına karşın!
***
TABİ Kİ bugüne kadar imzalanan “Protokollerin” başarıya ulaşamama nedeni sadece “partizanlık, eş dost kayırmaları, iktidara gelebilmek uğruna toplumun her kademesinde sürdürülüp götürülen popülizm… Yada müşavirler, yeni atamalarla sürekli şişirilen bürokrasi falan da değildir!
NİTEKİM bu ülkede mesela Asil Nadir döneminde Mağusa limanı rıhtımına demirleyen gemilerin biri gider ikisi üçü gelirken aylar süren “mayna mayna, vira vira” seslerinde çalışan işçiler de mesut ve mutluydular taşımacılar da narenciye işçileri de tüccarı taşeronu da hatta.. PANDEMİ öncesi tatsız olsa da ada ekonomisinde yeri olan casinolar, sürekli artan turist sayısı, peş peşe inşa edilen lüks oteller TC’den gelen şarkıcılar türkücüler derken tutun ki KKTC ekonomisi ivme kazanırken, en azından gençler Güney’deki otellere iş yerlerine aş iş uğruna taşınma gereğini duymazlardı..
HIYARIN domatesin fiyatı dört beş lirayı geçmezdi! Elektrik akaryakıt canlar yakmazdı! İnsanlar “yandık anam, battık anam” diye feryat etmezlerdi!
TUTUN Kİ “hizmet sektörü” ülke ekonomisinin tekerliğini döndürürken o sektörün ihtiyacı olan zirai, sanayi ve ticari ürünler de alınıp satılma gibi ekonominin en basit fakat vazgeçilmez kurallarında KKTC’nin çarklarının dönmesine yardımcı olurdu.. Karpuz bile ihraç ederdik!
***
GENE YETMEZ AMA: O günlere geri dönsek bu kez dünya koşulları farklı.. Ukrayna Rusya savaşı var olumsuz etkisi dünyasal!
HER halde “ekonomi” dediğimiz her devrin koşullarına adapte olabilme becerisini de gerektirir..
Bunu bir avuç nüfusla yapamazsınız ama. Ki nüfusumuz 4 yüz bin kişi bile değil.. Bu nüfusla “ekonominin” ne içte ne dışında çarklarını döndüremezsiniz.. (Yarınki yazımda da bu çok önemli olması gereken nüfus sorununa bakacağım…)
