Bu köşede Kudret Özersay ve Halkın Partisi ile ilgili çok yazdım.
Yazdıklarım genelde halkın duyguları ile paralel oldu.
Ortaya çıktığı ilk günlerde ve takibinde Toparlanıyoruz Hareketi, devamında Halkın Partisi on binlerce kişi için umut olmuştu, benim için de.
Ülke siyasetinin yaşadığı büyük yozlaşmanın akabinde dürüst, eğitimli, yolsuzluklara bulaşmayan, uğursuzluk yapmayan politikacılara ihtiyaç vardı.
Özersay aranan o kişiydi.
Halkın Partisi de o partiydi.
22 Ocak 2017’de, yine bu köşede, sağ siyasi partilerle ilgili bir değerlendirme yaptıktan sonra şu ifadeleri kullanmıştım:
“Kapsam dışı olan bir tek Halkın Partisi’dir.
Bu fenomenin nereye varacağını herkes gibi ben de merak ediyorum.
Ama şunu görüyorum ki;
Kudret Özersay Başkanlığı’ndaki Halkın Partisi hem solun hem de sağın ciddi rakibidir…”
***
Evet…
Sadece 3 yıl gibi kısa bir sürede Özersay ve Halkın Partisi’nin varacağı yer belli oldu.
Yolun sonuna geldiler.
3 milletvekilinin hükümet entrikaları için istifa etmeleri yolun sonunun bittiğine ilişkin uyarı tabelası oldu adeta.
Ağır cumhurbaşkanlığı seçim yenilgisinden sonra kendini kapatan ve hem seçim değerlendirmesi yapmayıp hem de ortaya çıkan hükümet krizinde kilit parti olmasına rağmen HP’yi kontrol edemeyen Özersay’ın siyasi akıbetidir artık konuşulan ve merak edilen.
HP, UBP ile kurmayıp, CTP-DP-TDP’yi reddedip aslında her türlü “derin” operasyona zemin hazırladı.
Derin güçler, 3 milletvekili kopartarak HP’ye ağır bir zarar verildiler.
Tıpkı Özersay gibi HP de şiddetli kan kaybından mustariptir şimdi.
Gerçi 6 milletvekili ile hala meclisin üçüncü büyük partisidir ama tartışılan onun cesameti değil bekasıdır.
Basit bir dille ifadede; HP yakın gelecekte artık var olabilecek midir?
Ya onun yaratıcısı Kudret Özersay.
Özersay, siyasi hayatta çok çok az politikacının yaşayabileceği kritik bir eşikte duruyor:
Ya liderlik yapıp hem kendini hem de partisini toparlayacak ya da gelinen yolun sonunda siyaseti bırakacak.
Liderler işte böylesi günler için vardırlar…
