Videolar çıkışı sinemaların kapanmasına neden olmuştu.
Evlerde film seyretme giderek artıyor, her köşe başına film kasetleri satan video dükkanları açılıyordu.
1980’li yılların başıydı.
Mesele sadece sinemaların kapanması ile kalmayacak, sosyal ve kültürel ilişkiler değişime uğrayacaktı.
Nitekim sinemalar kapanınca, toplu seyir de tarihe karışmıştı; insanlar artık açık veya kapalı büyük sinema salonlarında bir araya gelemeyeceklerdi.
Sinemalarda birbirini görenler, oralarda buluşup muhabbet edenler, sinemalar vasıtası ile birbirleri ile çeşitli iletişim ve ilişki içine girenler artık bu sosyal yaşama veda edeceklerdi.
Başlı başına bir değişimdi.
Ve gidişat, teknolojinin gelişmesi ile toplumsal yaşamın geleneksel hale gelmiş birçok alışkanlığını yerle bir edecekti.
Sadece Kıbrıs’ta değil, her yerde.
Ama her yer kendi özgünlüğünü yaşıyordu…
…
Bomba atıldığında bir kalabalık nasıl dağılıyorsa, birdenbire bir hayat öylesine dağılmıştı.
Sinemaların kapanmasıyla,
Çağlayan yolu kaldırımlarına dizi dizi dizilen sandviççiler, darıcılar, kebapçılar, fındıkçı ve fıstıkçılar ekmek paralarını başka yerlerde arayacaklardı.
Birçok şey dağılacak ve yok olacaktı aynı anda.
Çağlayan bölgesindeki sinemaların kapanmasıyla, o bölgedeki pastane ve bahçeler de bundan nasibini alacak, kahvehaneler de etkilenecek ve zaman içinde bölge sessizliğe gömülecekti…
…
Bazan değişen her şey, elinizde olmadan değişir, öyle ki büsbütün bir hayat yok olup gider, geriye anılar kalır…
…
Belki de ilk yalnızlık (veya ilk yalnızlaşma) bu şekilde, videoların icadı ile başladı!
Sinema filmleri evlerde seyredilmeye başlanınca, fıstıkçının, sinema kantincisinin, sinema biletçisinin, sinema teşrifatçısının ve elbette sinema seyircilerinin akıbetleri de bilinmeyecekti.
Evde film seyrederken kimin başına ne geldi ne gelecek bilinmeyecek ve artık herkes birbirinden habersiz olacaktı.
Hatta zaman gelecek birbirlerini gördüklerinde o mu değil mi diye şaşkınlık içinde olacaklardı…
…
Sinemalar sadece sinema gösteren yerler değildiler.
Birçok kültürel ve siyasi faaliyetlerin alanıydılar da.
Müzik ve kimi tiyatro gösterilerinin yapıldıkları yerler olduğu gibi, siyasi partilerle sendikaların da kongrelerini yaptıkları, hatta bazı konferansların bile yer aldığı yerlerdi…
…
Videoların çıkışıyla, topyekun bir yaşam tarzı berhava olmuştu.
Sinemaların kapanışı, hayatın seyrini de değiştirecekti.
Ve dediğimiz gibi ilk yalnızlık böyle başlamış olacaktı…
