“Lefkoşalılar denizi görecekler” diye ironi yapardık ama tam tersi oldu.
Beşparmak dağ yolunun dik yokuşunu tırmanmaya başladığınızda artık Lefkoşa’yı görüyorsunuz.
Koskoca dağ bir hellim gibi rendelene rendelene ufacık bir taş yığınına dönüştürülüyor.
Ve 40 yılda yarattığımız çevre felaketi adeta tescilleniyor.
***
Mesleğe ilk başladığımda taş ocaklarının yarattığı çevre sorunlarıyla ilgili birçok haber yapmıştım.
O zamanlar toplam 4 adet taş ocağı çalıştırılıyordu Beşparmak dağlarında.
Patlatılan dinamitler, köklerinden sökülen ağaçlar ve yaşam alanları tahrip edilen canlılar için dert edinir uzun uzun haberler yapardık.
Şimdilerde tam 56 ruhsatlı taş ocağı var.
36’sı hergün Beşparmakları yoketmek için harıl harıl çalışıyor.
Geri kalan 20’si ise beklemede.
Yeni bir yol ihalesi ile daha ucuz kum siparişi için her an faaliyete geçebilirler.
Ve yıkım iki katına çıkabilir.
***
Hükümet, yeni taş ocaklarına izin vermeyecekmiş.
Bu büyük felaket karşısında aldığı tek “tedbir” budur.
Yeni izin vermesine gerek yoktur zaten.
20 tanesi “izinli” bir şekilde her an faaliyete hazırdır.
Sorun, izin durdurulması sorunu değildir.
Sorun mevcutların yarattığı muazzam tahribattır.
Hükümet bu tahribatı durdurmak için ne yapacaktır?
***
“Çevremizi koruyalım, etrafa çöp atmayalım” türünden artık komik kaçmaya başlayan romantik kampanyalar düzenlenir sadece.
“Çevre duyarlılığı” yaratmak için çocuklara çöp toplatılır falan.
Birbirimizle dalga geçiyoruz adeta.
36 tane canavar her gün ama her gün Beşparmak dağlarını talan ediyor.
Binlerce ağaç yok ediliyor, doğal yaşam ortadan kaldırılıyor, dağların fiziki yapısı değiştiriliyor.
Ne uğruna?
36 şirket para kazansınlar diye.
Daha çok çakıl, daha çok kum ve çok çok para.
Ve mevcut hükümet de seyrediyor ve buna izin veriyor.
Dağlarımızın tahrip edilmesini, ormanlarımızın yok edilmesini seyredip izin veriyor.
Acı gerçekler maalesef bunlardır…
