Merak bu ya! Dün artık sayfaları savrulmaya başlamış taa lise dönemlerimden kalma dünya atlasını koydum önüme.. İki tam sayfaya yayılmış Dünya haritasındaki ülkelere baktım: SARIDAN yeşile, kırmızından kahverengine, turuncudan maviye kadar tüm dünya ülkeleri rengârenkleriyle yayılmışlardı harita üzerinde… VE DEĞİL mi ki vatanımdır: Tarihinin, atalarımın, hayatımın, geçmişimin ve neslimin de devam edeceği geleceğimin “Kıbrıs adasını” aradım! Vardı ama “Yeşil” renkli bir ada değil, nokta kadar! “ SONRA Asya haritasını buldum. “Bir kısrak başı” gibi Asya’dan Avrupa’ya uzanan Turuncu renkli Türkiye’nin hemen Güneyinde ve az biraz altında bir ada vardı.. Benzemese de şekli şemaili, işte o ada bizim Kıbrıs’ımızdı!
Kİ üzerinde yaşamakta olan Türk ve Rum halkları bir Dünya haritasında nokta kadar var yoktular ama kendilerini Dünyanın odağı sanmaktaydılar! Şöyle ki “Dünya Kıbrıs’ın etrafında dönmekte” dediklerince! ***
OYSA bu Dünyada Kıbrıs asla başrol oyuncusu olmadı! Zaten olmadığının ispatını da her zaman başrolü oynayan Türkiye ile Yunanistan çakmaktaydı! Ve tutun ki Türkiye ile Yunanistan üzerinden de stratejik ve ekonomik çıkarlarının paylarıyla paydalarındaki ilgili ülkelerle uluslararası Birlikler! *** ASLINDA Kıbrıs’ın dünyadaki coğrafi konumunu düşünmeye hele hatırlatmaya hiç niyetim yoktu.. Hele bu kadar küçük bir adanın neden siyasi sorunu olsun neden böylesi bir adada düşmanlıklar hâlâ dostlukların önünde koşsun da demeyecektim. HATTA neden bu adada “insan kardeşliğini ikame etmek varken Rum-Türk kavgalarıyla ölüp öldürülüyoruz da demeyecektim..
NE VAR Kİ işte “yıllar yılıdır bunları da dedirttiler, öldürdüler de yıktılar yaktılar da. Ve halâ berdevamda… ***
İŞTE ben bilmem kaçıncı defadır bu adadaki varlığımızı sorgulayacaktım. Çünkü sadece bir defa: “Bu adada sadece bir defa dünya siyasetleri yürütenlerin savaş oyunlarının sonucunca kurban durumuna düşersek, bu adada biteriz yok oluruz! DOLAYISIYLE güçlü olmalıyız diyecektim.. Ayaklarımızın üzerinde durmayı öğrenmeli, Kuzey’deki varlığımızı değerlendirmeliyiz diyecektim.. Ve ekleyecektim: BUNUN için, bu vatana layık olmak için güçlü ve basiret sahibi Hükümetlere ihtiyacımız vardır.. Halkı sürükleyip aydınlıklarla sağlıklara götürecek liderlere ihtiyacımız vardır diyecektim.. Şöyle:
***
SONUÇTA Sn. Sucuoğlu Koalisyon Hükümetine kadar geliverdik.. Ki kendileri Başbakanlık görevine gelirken “eğer başaramazsam çantamı alır giderim” dediydi!
GALİBA zamanı geldi diye düşünüyorum.. Çünkü artık ne yapması, neleri gerçekleştirmesi gerektiğini başında olduğu Hükümet erbabı değil… TOPLUMUN kara bahta dönüşmüş gidişinden kuşku duyan dışındaki sivil toplum örgütleri söyleyip öneriyorlar.. yaşanmakta olan sosyoekonomik iflasın nasıl bertaraf edileceğinin yollarını önerileriyle ortaya koyanlar, yine iş insanları ekonomistler oluyorlar.. Mesela:
***
GEÇEN HAFTA epey tartışıldıydı. “Sadece Tapuda deniyordu 20 milyar liralık kaynak yatıyor”…
Bir başka bilirkişi “emlak sektörünü devre dışı bırakarak kalkınma olmaz diyordu!”
Mesela yıllar yılıdır söylenegeliyor ama bu ülkede üzerine ağıtlar yakılan şu kooperatifçilik sistemi ile oluşacak “üretim ve tüketim Kooperatiflerini” hâlâ kalkınmaya katkı sağlayacak bir ekonomik model olarak devreye sokamadık! Ki memleket Limitet Şirketten geçilmiyor ama bir tek Anonim şirket yok!
DAHA doğrusu bu ülkede “hep bana hep bana” felsefesinde bireysel girişimcilik var ama toplumsallığı çakan “kalkınma trendi” yok!
***
ANLAŞILIYOR ki bundan sonrası dönemde de bu gemi ayni rotada seyredecek..
HA unutmadan yazmalıyım. Bugün kentlerin kasabaların alt yapı ve bayındırlık işleriyle temizlik tertibini yapan Belediyeleri bile ilga edip azaltmaya “reform” diyen bir Hükümetle karşı karşıyayız.. YANİ neymiş bu ülkede reform? Belediye sayılarını azaltmakmış!
***
ÖTE YANDAN geçen hafta bazı medya haberlerinde salındıydı hem de manşetler halinde? “Hükümet para yok diyor ama Devletin Bakanlıklar kademelerinde yeni atamaları da devam ediyor” diye..
Sn. Sucuoğlu Koalisyon Hükümetinin gözle görülür elle tutulur icraatı da bu oluyor! İnşallah hayırlara da vesile olur!
