Bazen her şey susar…
…
Söz,
Beste,
Gitar,
Nota…
…
Bazen üst üste gelir.
Zaman durur.
Kimin yüzüne bakarsan,
Bir ölünün mesela,
Utanır gibi olur insan,
Yaşamaktan…
…
Atilla İlhan der ki:
Koltuğumuzun altında birer dinamit gibi kellemiz …”
…
Ve o mısralar başka zamanda devam eder:
görünmez bir mezarlıktır zaman
şairler dolaşır saf saf
tenhalarında şiir söyleyerek
kim duysa / korkudan ölür
-tahrip gücü yüksek-
saatli bir bombadır patlar
an gelir
attilâ ilhan ölür
…
Ölüm haberlerinin de tahrip gücü yüksektir…
…
Ayyorgi’de bir vadideydim sazlıklar ıslaktı
Hiç tanımadığım bir kuş sesi çığlık çığlığaydı
Uzaktan bir gitar sesi geliyordu kuş seslerine karışarak
Hayırdır dedim melodinin içtenliğine kendimi kaptırarak
…
Sonra an gelir işte.
Yaşar Kemal de ölür.
Henüz anlam veremeden dağların ölmesine,
“Koltuğumuzun altında birer dinamit gibi kellemiz …”
Sıra kimde derken,
Ve vakit henüz geçmemişken,
An gelir işte,
Söz,
Beste,
Gitar,
Ve nota tekmil susar.
Sevgili kardeşim Aydın Kalfaoğlu gözlerini kapar…
…
Ben o vakitlerde Ayyorgi’de bir vadideydim sazlar ıslaktı.
O gitar sesinin içtenliği aklımı başımdan almıştı…
…
Cenaze marşına söz yazılmaz.
Yazsan, her söz her ölene uymaz…
…
Yattığın yer Aydın’lık olsun…
Üzerine yağmurlar, notalar yağsın…
…
Müzikler içinde uyu güzel kardeşim…
