Adama sormuşlar;
“Yaşını başını aldın, hala daha politikayla ilgilenmekten, politikacıların peşinde koşturmaktan yorulmadın mı?”
Ömrünü bir partinin militanlığına ve delegeliğine adayan yaşlı adam cevap vermiş;
“Çocukları devlete yerleştirdik de sırada angoniler (torunlar) var…”
Otuz birinci yaşını kutladığımız, maaş ödemekten aciz ve fiilen batmış ama suni teneffüsle ayakta tutulan bu devletin nasıl yağmalandığının veciz bir ispatıdır bu anekdot.
Hani derler ya “o örgüte ve delegeye hakimdir, herkesi tek tek tanır, ismiyle hitap eder…”
Bunu politikada önemli bir maharetmiş gibi anlatırlar, yıllardır koltukta oturanı övmek için, aslında bir ülkenin nasıl batırıldığının da kanıtıdır.
Eskiler “ver yeyim, seni öveyim” diye anlatırdı böylesi durumları.
Yiye yiye memleketi bitirdiler.
Ama ne memleketmiş ki aslında yüzlerce kez yerle yeksan olması gerekirken hala ayaktadır.
Anadolu halklarının ödediği vergiler sağ olsun…
***
Siyasi tarihimize “en rezili” olarak geçen UBP kurultaylarında , kurultayın kazanılması için ha bire işe adam alınıyordu.
Herkes işe alınanların “yaşlı milliyetçi amcanın angonileri” olduğunu zannediyordu da yanılıyordu.
Belediye başkanlarının çocuklarından, milletvekillerinin kardeşi çocuklarına kadar herkes işe alınmıştı da delegeler ağızları açık bakakalmışlardı.
Belediye başkanları ve milletvekilleri böyle yapar da daha yukarıdakiler ne yapar?
Evlatçıkları için ihale takip ederler.
Her daim bir makamda olmak isterler ki evlatçıklarının geleceğini garanti altına alsınlar.
Belediye başkanlarının çocukları 03 işçi kaleminden işe başlarlarsa onların çocukları üçlü kararname ile alakası olmadıkları mevkilere atanırlar.
Görevden alınsalar bile işe gitmeden altmışına kadar (şimdiki miktarla 7 bin lira maaş) ve altmışında en azından 500 bin lira ikramiye garantidir.
Sonra erkek evlatçıkları için her türlü ihale pazarlığı bakidir.
Girne veya Mağusa’da denize nazır yüz binlerce sterlin evler, yüz binlerce sterlinlik arabalar ve her türlü zevk-ü sefa evlatçıklara helaldir.
Bunların hepsi de o makamlarda oturdukları için vardır.
Makam tezgahı bozuldu mu da istifa edip yön değiştirmek mutlaktır.
***
Sorum, DP’li, UBP’li ve özellikle CTP’li vekillere ve yöneticileredir.
Bu rezilliğe bir son verecek misiniz?
Yoksa bu rezil düzenin payandası olmaya devam edecek misiniz?
Sayın vekiller ve yöneticiler, bu soruya yanıt vereceğiniz ölçüde şekillenecek bu memleket.
Ve size nasıl davranacağımız bu soruya vereceğiniz yanıta göre ortaya çıkacak.
Otuz birinci yaşını kutladığınız yani statükonuz sizin olsun.
Kıbrıs Türkü’nü size yedirmeyeceğiz…
