Büyük çoğunluğu batık belediyelerimiz için bir heyecan var ki sormayın.
Hem de ne heyecan.
Var olanlar koltuklarını korumak için çanhıraş çalışıyor, meraklıları koltuğu devralmak için şimdiden çizmeleri giydi bile.
Ahali belediye başkan adayı olmak için birbirini eziyor.
Hem de ne eziş.
Neredeyse aileler parçalanacak, kardeş kardeşe küsecek denli.
Konuyu abartanlar da var.
Aday olup kazanma uğruna hükümete kastetmeye yeltenenlerin sayısı gırla.
UBP ile DP ittifak yapsın, tek aday çıkarsın, hükümet bozulsun, UBP hükümete girsin diye gün 24 saat mesai harcayanların sayısı epeyce fazla.
Ne için?
Bazı efendiler belediye başkanı olsun diye.
Batmış belediyelerde 4 yıl daha sefa sürsün diye.
***
Aslında tüm bunları hafife almak yanlış olur.
Belediyeler siyasi partiler içinde etkileyici bir güç oldular.
Yaptıkları istihdamlarla delegelerin önemli bir bölümünün kontrolünü ele geçirdiler.
Partiler içinde ciddi bir baskı gücüne dönüştüler.
Bu yüzden değil mi belediyelerin çoğu batak olmasına rağmen, partilerin çözüm üretememesi.
Bu yüzden değil mi belediye batıran başkana hesap sorulamaması.
Kıbrıs Türkü hizmetsiz kalırken belediye başkanlarının “parti yöneten” figürlere dönüşmesi bu yüzden değil mi?
***
Belediye seçimlerine daha 4 ayı aşkın zaman vardır.
Fakat, belediyelerin yarattığı rahatsızlıklar şimdiden başladı.
Ve eğer güçlü bir kamuoyu oluşmazsa, dört ay sonra yapılacak seçimlerde de hayırlı bir sonuç çıkmayacak.
Bu düzen böylece sürüp gidecek.
Sadece bazıları belediye başkanlığı koltuğuna kurulacak ve vatandaşın parasıyla zevk-ü sefa sürecek.
Olan yine vatandaşa olacak.
Delik deşik yollarda, çöp yığınları arasında azap çekmeye devam.
Biz bunu hak etmiyoruz…
