Tam 10 yıl önce yazılmış bir yazı. Ufak tefek değişiklikler dışında değişen bir şey yok…
Bir yılı daha geride bırakıyoruz. 2014’ün iyi geçtiğini söylemek mümkün değil. Halkın en büyük beklentisi olan Kıbrıs sorununun çözülmesi gerçekleşmedi. Refah seviyesi artmadı, işsizlik sorunu çözülmedi. Belki de her üç konuda da geriye gittik. Kıbrıs sorununda görüşmeler durdu. Vatandaşın hayat pahalılığı anlamında %30 kaybı oldu. Üniversiteli işsizler ordusuna bir o kadar daha insan katıldı.
Hal böyle iken eğitimde de durumun farklı olmasını bekleyemeyiz. Eğitimde bir yıl içinde eğitimin sorunları ile boğuşmaktan bunalan eğitim bakanı istifa etti. Son yılların en büyük öğretmen eksikliği krizini bu yıl yaşadık. Buradaki tek sevindirici nokta; Öğretmen eksikliklerine sadece sendika tepki göstermiyor artık… Öğretmen sendikaları ile birlikte veliler de tepkisini gösterir oldu.
2014’te üniversitelerdeki öğrenci sayısı arttı ama üniversiteler Bet Office ve kumarhanelerin kuşatması altında… Uyuşturucu konusu da üniversitelerin önümüzdeki günlerde en çok sorun yaşayacağı konular arasında olacak. Uyuşturucu kullanımından hayatını kaybeden öğrencilerin ortaya çıkması, bu konuda ciddi sorunların olduğunu gösteriyor.
İlköğretimde 2014’te de çocukları yarış atı gibi yarıştırmaya devam ettik. Kolej Sınavı dediğimiz bir sınav ile çocuklarımızı perişan edip, çocukluklarını ellerinden aldık. Çoğu zaman çocukların ruh sağlığını bile tehlikeye soktuk.
Eğitim sistemimiz, problem çözme becerisi gelişen, düşünen, analiz yapan, yeteneklerini geliştirebilen bir çocuk ortaya çıkaramıyor. Mevcut öğretim programları buna izin vermiyor. Eğitim adına 2014’te ne oldu? diye düşünürken aklıma olumlu bir şeyler gelmesi için uğraş veriyorum. Kolejler arası öğrenci nakilleri sorun oldu, gazete köşelerine kadar yansıdır. Kamu Hizmeti Komisyonu’nun yaptığı sınavlar yine sorgulanır oldu. Sınavların güvenilirliği tartışıldı.
Olumlu tarafından bakmaya çalışıyorum. Bu bağlamda ilköğretimde öğretim programları yeniden yazılıyor. Orta öğretimde günün ihtiyaçlarına göre yeni birtakım değişiklikler yapılması gündemde… Liseli gençler sorunlarını dile getirmek adına örgütlenmelerini de olumlu bir gelişme olarak sayabiliriz.
2014’te Türkiye’deki üniversitelere A Level derecesi ile girmek isteyenler yine çeşitli sorunlar yaşamaya devam etti. 2010’dan beri bu sorun bir türlü halledilemedi.
Bütçe tartışmalar sırasında yeni bütçede gördük ki, eğitim bakanlığına bağlı müşavirlere ödenen toplam yıllık maaş, normal personele ödenen maaşlardan daha fazladır. Dünyanın neresinde böyle bir şey olabilir ki?
Burs konusu sorun olmaya devam etti. Zamanında ödenemeyen burslar nedeniyle gurbetteki çocuklarımız zora girdi. Şimdi de haklı olarak Avrupa’da öğrenim gören Kıbrıslı Türk öğrenciler burs talebinde bulunuyorlar.
Ara ara olumlu şeyler de aklıma gelmiyor değil. Dokuz yıl aradan sonra 2014’de eğitim şurası yaptık. Yüzlerce alınan karar arasında “andımız kaldırıldı mı, kaldırılmadı mı?” tartışması o günlerde esas gündemin önüne geçti. Çok önemli kararlar alınmasına rağmen, bugüne kadar pek da uygulamaya dönük bazı şeylerin yapılacağı izlenimi henüz edinmedik. Yine de Şura, eğitim adına önemli bir çalışmaydı. Şura’da alınan kararların uygulanması da artık eğitimi yönetenlerin işi…
Kısacası 2014’te eğitim adına söyleyebileceğimiz iç açıcı çok fazla bir şey yok. Çok uğraşmama rağmen bulmakta zorlandım. Umarım artık 2015 eğitim adına doğru adımların atılacağı bir yıl olur.
