Yazıma başlarken bazen yaptığımca geriye dönüp, geçen bir haftanın muhasebesini yazacaktım, vaz geçtim!
Çünkü hiç değişmeyen bir tekerrürde yine kendimize özel yarattığımız bu küçük dünyamızda kör duvarlara vururken yankılanan “şikâyetlerle serzenişlerden” öte bir ses yoktu seslendirebileceğim…
Hatta sevincini paylaşabileceğim bir olayın kırıntısı bile yoktu.. Zaten kendimizde değildik!. Çünkü bir yandan Rusya Ukrayna savaşına, öte yandan Türkiye’nin girişimleri sonucunda kırk ülkenin katılımıyla Antalya’da gerçekleştirilen konferansa kilitlenmiştik.
TUTUN ki Türkiye, Cumhuriyet tarihinin en anlamlı en insancıl en barışçı konferansına ev sahipliği yaparken, ayni zamanda tarihe not düşüyordu: “Büyük Türkiye!” ***
TABİ Kİ Rusya Ukrayna Savaşıyla gelişen ve artık dünyasal hale gelen dolayısıyla tüm öteki ülkeler gibi bizi de olumsuz etkileyen ancak “facia” olarak nitelendirilecek olayla ilgili “konferansın” bir ilk olması ve her hangi bir yaptırım gücü olamaması nedeniyle büyük ve etkin sonuçların çıkması beklenemezdi..
BUNA KARŞIN yakınma hakkımızı atlayamadık! Çünkü Antalya konferansının ev sahibi Türkiye “Dünya barışı” ve “insancıl tutumuyla” büyürken; bizim gibi mağdur ve mazlum toplumlarla ülkeler de onca savaşların sonucunda ve geldikleri yerde hâlâ olumsuz etki tepkiler ve çözümsüzlüklerle didişmek zorunda kalırlarken daha çok küçülüyor Ukrayna örneğinde olduğu gibi silinip gözler önünde eriyorlardı!
BU olayı tutun ki çok iyi anlayan toplumlardan biriydik. Çünkü:
***
BU ÜLKEDE biz de çok yokluk çektik.. Küçük çocuklarımıza bebelere “mama” bulamayacak, iki tahtayı üst üste koyup çivi ile çakamayacak, onarım için bir avuç çimento alçı yokluğunda kalırken; Rumların bizi ablukaya alarak günlük hayatımızın vaz geçilmez gereksinmeleri olan 40’ı aşkın maddeyi yasaklaması nedeniyle tedarik edemediğimizin yokluğunda çok zarıncadık çok viziledik!
AYNEN Ukraynalılar gibi bizler de göç ettik! Tarihten atalarımızdan kalan köylerimizi kasabalarımızı, evlerimizi topraklarımızı arkamızda bırakarak günlerce, aylarca Güney’den Kuzey’e kaçtık.. Çünkü Rum’un Eoka’cıları, Papazları, milis güçleri Türk ahaliyi kovalıyor, evlerini yakıp yıkıyor, kaçsınlar diye hatta öldürüyorlardı! ***
BÖYLESİ İnsanlık felaketlerinin büyüğü küçüğü yoktur.. Her zaman ateş düştüğü yeri yakar!
Tabi ki Ukrayna dramına kendi gözlüklerimle bakıyorum. Ve tabi ki kendimle birlikte Kıbrıs Türk halkını görüyorum. VE BU NEDENLE diyorum; barışçı çözüme çok ama çok ihtiyacımız vardır.. İnşallah bir gün Kıbrıs’taki Türk ve Rum halkları için de Antalya’da bu adadaki hakkımız hukukumuz için de öylesi bir “uluslar arası” Konferans gerçekleşir…
ÇÜNKÜ bu çözümsüzlük ve dünyadan tecrit edilmişliğimizle biz Kıbrıs Türk halkı, tutun ki 47 yıldır her gün ölüyoruz!
NİTEKİM “Rusya Ukrayna neresi” bile diyemeyeceğimiz uzaklardaki ateşlerin yalazlarında sanki bizim de kavrulmamız Allah’ın emriymiş gibi gene “olağanüstülüğün, pahalılıkların, beraberinde yarattığı sorunların anaforunda etkilerinde dönbaba oluyoruz.. “BATTIK” feryatlarımız arşı alaya yükseliyor! Hatta ne diyor ekonomistlerimiz: Enflasyon bu gidişle 3 haneli rakamlara ulaşacak!
Peki ne diyor UBP, DP, YDP Koalisyon hükümeti? En önemlisi Başbakan Sucuoğlu? Hadi daha dün Hükümet oluşturmuşlarken şimdilerde “ne zaman istifa edip gideceklerinin” konuşulmaya başlandığı Sucuoğlu koalisyon Hükümetine bakalım: Çünkü: ***
SUCUOĞLU HÜKÜMETİ İLE ÇOK ZOR! Ne? Devleti yönetmek! Tabi ki sadece Sucuoğlu Hükümeti değil; Öncesinde başlayan ve silsile halinde bugünlere kadar gelirken gitgide daha çok katlanıp katmerlenen sorunlar ve artık çözüm üretemeyecek hale gelen Hükümetler” nedeniyledir yaşamakta olduğumuz zorluklar!
YANİ artık 1974 sonrasından beridir turnosol kâğıtlarıyla kopyalana kopyalana bugünlere kadar gelmiş Siyasi ve Sosyoekonomik plan programlarla, memleket yönetmek mümkün değildir..
YANİ Türkiye sürekli para pompalayacak.. Bu para sadece “çalışanların” değil, “kalkınmanın da bütçesini oluşturacak.. Fakat asla yetmeyecek..
ARTAN nüfus ve ihtiyaçlar nedeniyle daha çok yatırıma, daha çok imar iskâna dolayısıyla her yıl daha çok paraya, daha çok yardıma ihtiyaç duyulacak ama sonuçta Ankara’nın da (vilayeti olmadığımız için) üstelik dünya aleme siyasi gösteri olsun diye yapmakta olduğu “belirli parasal yardımlar” ötesine geçilemeyecek! ***
DOĞRUSU HER ne kadar Sucuoğlu ve hükümetine kestirmeden ve en kolayından “başarısız” damgasını vurup töhmet altına sokuyorsak da insaf dinin yarısı olmalıdır! Bugüne kadar gelip giden hükümetlerden hangisi başarılı oldu?
Ki CTP’i de gördük “dört partiden oluşan koalisyon hükümetlerini” “de!
PEKİ bugünlere o hükümetlerin devamı olarak gelmedik mi? “ hâlâ demiyor muyuz “yoktu birbirlerinden farkları?”
SONUÇ MU? İki seçeneğimiz vardır. “Ya bugüne kadar tüm arıza ve siyasi açmazlarına karşın tevekkel ya Allah deyip Türkiye ile birlikte geldiğimizce yolumuzu yürümeye devam edeceğiz yada çözüm için Ankara ile birlikte bir müzakere ortamı hazırlayacak siyasi girişimleri yoğunlaştıracağız..
