Bu ülkedeki rezil düzeni bilip anlayan ama faturayı on binlerce masum insana çıkaranlaradır öfkem.
Olayların detayında kaybolup gitme uğruna “doğrucu Davutluğa” soyunanlara.
Politikanın aslında insanbilimi olduğunu pas geçip, saçma sapan kuralların girdabında insanlara eziyet çektirenlere.
Ve “idealleri” uğruna Kıbrıs Türkü’nü tarifsiz acıya boğanlara.
“Uzman ve yetkili” pozlarına bürünüp, çaresiz insanlara diz çöktürtüp, kapı kullarından beter uşaklık yapanlara.
“İktidarsız iktidar sahibi” rolünü dört dörtlük bir başarıyla! sahneleyip, statükoyu perdelemeye çalışanlara.
İki dudağı arasında memleket idare ettiğini sanıp, iki dudak arası emirlere kayıtsız şartsız boyun eğenlere.
“Memleket için çalışıyoruz” havası yaratıp, hanı dünyalıklarını düzme peşinde koşanlara.
Entelektüel gevezeliğin dayanılmaz mutluluğuyla kendi kendini tatminden başka bir şey yapmayanlara.
Her gün yaptıkları 2 paragraf 10 satır açıklamalarla “büyük direnişçi” unvanı taşımaya çalışanlara.
Ve “nar gibi kızarmış kebap, buz gibi soğumuş bira” felsefesiyle yangın yerine dönen memleketi uzaktan seyredenlere.
* * *
Büyük şair Rıfat Ilgaz’ın bir şiirini gönderdi okurum.
……
Kaldır başını kan uykulardan
Böyle yürek böyle atardamar
Atmaz olsun
Ses ol ışık ol yumruk ol
……
Tam çağı işe başlamanın doğan günle
Bul içine tükürdüğün kitapları yeniden
Her satırında buram buram alın teri
Her sayfası günlük güneşlik
Utanma suçun tümü senin değil
Yırt otuzunda aldığın diplomayı
Alfabelik çocuk ol
Yollar kesilmiş, alanlar sarılmış
Tel örgüler çevirmiş yöreni
Fırıl fırıl alıcı kuşlar tepende
Benden geçti mi demek istiyorsun
Aç iki kolunu iki yanına
Korkuluk ol.
Korkuluk olma da bir onurdur.
Haberiniz ola…
