Partilerin ittifak numaraları, adayların koltuk sevdaları, niyetlilerin muhteris planları, bir yerel seçimi daha böylece geçirip gideceğiz.
28 belediyenin 20’si batmış vaziyette. Eğer bir şirket olsalardı çoktan kepenk kapatmak zorunda kalırlardı.
Geri kalanlar türlü sorunlarla boğuşuyor.
“Benim bütçem denktir” diye övünen mutlu azınlık ise devlet katkısıyla ancak yatırım yapabiliyor.
Onların da durumu KKTC maliyesi gibi. Dıştan para gelmese perişan olacaklar.
Hade onları geçtik, hiç olmazsa temel hizmetleri alıyor vatandaş. Altyapılar bir nebze tamamlanmış, sosyal sorumluluklar yerine getirilmiş de batak olanlara ne demeli.
Partizanca şişirilen personel sayısı maaşları bile ödetemez duruma düşürmüş.
Çalışanların sigorta ve ihtiyat sandığı hak getire.
Vatandaş belediyeciliğin en temel hizmetini bile almaktan uzak.
Ama belediye başkanları bir tamam hazır adaylık için.
Üstelik en az onlar kadar hırslı rakipleri de var.
Ehali batmış belediyelerin başkanı olmak için birbirini eziyor.
Nasıl bir iştir bu anlaşılmaz…
***
Yaşanan süreçte bir gerçek daha ortaya çıktı ki asla kabul edilemezdir.
Partizanca belediyelere yığılan personelin bir bölümü parti militanlığı yapıyor birileri adına.
Bu birileri ya mevcut başkandır ya da rakip adaydır.
Bu militanlar delege olup parti kararlarını da etkiliyorlar.
Parti merkezlerine baskı yapıyorlar veya kazan kaldırıyorlar.
Anlayacağınız parti merkezleri batık belediyelerin esiri oldu bir nevi.
Ve bu durum siyaseti derinden etkiliyor.
***
Kamu görevlilerine siyaset yasağı çok tartışıldı bu ülkede.
Kamu görevlilerinin siyasetin içinde olduğu bilinmesine karşın parti üyeliğinden uzak tutuldular hep.
Parti üyesi olamadıkları için partilerin karar alma mekanizmalarında etkili olamadılar.
Bunun değişmesinin zamanı geldi galiba.
Yoksa batak bir düzenin kurbanları olmaya devam edeceğiz.
