Bu gün mübarek Kurban Bayramını idrak ediyoruz. Halkımızın Kurban Bayramını kutluyorum.
Bayramlar yardımlaşmanın, dayanışmanın, sevgi ve saygının yenilenmesi ve bu kavramlara daha sıkı sarılmanın vesilesi olarak anılırdı ve anılması gerekir. Küslerin barışması, kabahatlinin kendini sorgulaması ve özür dilemesini bilmesi de erdem sayılırdı ve halâ geçerli olması gereken kavramlar.. Bayramlar vesile olur da insanlar insanlığını hatırlarsa ne mutlu onlara.
Paylaşmak ve paylaşmayı bilmek ne güzel bir duygu. Her bayram geldiğinde hep söylerim eski bayramların güzelliği işte bu insanlık kavramlarının insanlarımızın içine işlemiş olmasından kaynaklanmaktaydı ki nerede o eski bayramlar ifadeleri hep bu güzel anıların hatırlanmasından ve hissedilmesinden neşet eder. Mutluluklar kişisel olsun toplumsal olsun bu değerlere verilen önemin derinliğine bağlı olarak hissedilir ve gelişir.
Maalesef zamanımızda materyalizm o kadar benliğimize işlemiştir ki her gün basın ve gazetelere yansıyan haberlerin yarıdan fazlası şiddet, sevgisizlik, bencillik, paradan başka gözü bir şey görmeyen ve bu meta için her türlü suçu işleyen veya işleten, insanların hayatlarını karartan uyuşturucu ve her türlü kaçakçılık, fuhuş, insan ticareti ile, rüşvet gibi bir toplumu derinden çürüten, gözü başkasının malında, işinde olup da birbirini basıp ezmek isteyen, kısaca doymak bilmeyen insanların çoğalması, toplumda genelde büyük bir travma yaratmaktadır. Özellikle de bu değerlere halâ daha çoğunlukla bağlı olan toplumumuzda yaşanmakta olan bu olaylar gençlerimize kötü örnek olmakta değer yargılarımızı alt üst etmektedir.
Genelde gerek Yöneticiler gerekse belli zümreler olarak düşmüşüz bir ülke genel yapısındaki temel ayaklardan sadece biri olan, bir tek ekonomik konulara ağırlık vermeye.. Tek ayaklı bir ülke kalkınması olmaz. Sosyal , kültürel kalkınma, eğitimde de toplumsal kalkınmayı sağlayacak, toplumsal beraberlikle dayanışmayı ve işbirliğini geliştirici yöndeki Eğitim görevlerini,-ki bu maddi değerlerden çok daha önemlidir-, sağlıklı bir toplum için sağlığı bir kenara koymuşuz veya bu kapsamdaki değerleri kaale almayacak politikalar ön plana alınarak uygulamaya koyma hedefi ön plana alınmıştır ki, toplumsal gelişim ve kalkınmada bu eksikliklerle başarılı olmak mümkün değildir.
Halbuki kaygılarımızın ve politikalarımızın çoğu sosyal sorunları da birlikte çözmek olmalıdır. Çünkü bu boyuta ulaşmış sosyal sorunlar varken ne adalet olur ne de kalkınma. Çalma, çırpma, her türlü kaçakçılık, hak hukuk yeme, rüşvet, ülke kaynaklarının haksız kullanımı, aşırı para hırsıyla her türlü yolsuzluklar gibi daha çok sayabileceğimiz bir kültürün içine düşmüşsek en acil sorunumuzdur ve öncelik, en erken bir zamanda bu zilletten kurtulmaktır. Çünkü böyle bir yapı içinde toptan kalkınma, yani ülke kalkınması, toplumsal ve homojen kalkınma olamaz. Olsa olsa bazı kişilerin veya belli bir zümrenin kalkınması olur ve sosyal bozulma daha da suç oranlarını çoğaltır. Toplumsal huzur ve mutluluk olmayan, ve çekişme ve çatışma kültürü ve aşırı gelir uçurumu içinde olan ülkelere bakalım, hangisi kalkınmıştır?
Veya toptan kalkınmış ülkelerdeki toplumsal huzur, gelecek kaygısının olmaması, sosyal güvence , fırsat eşitliği, sağlık ve eğitim alanında sağlanmış başarılar, hak ve adaletin herkes için tecelli edeceği inancı, birbirinin hakkına saygı, vatandaşlık mükellefiyetlerini yerine getirmek tesadüfi midir? Tabiidir ki her yerde herkes aynı mali güce sahip olamaz. Ancak yukarıdaki değerlere herkesin sahip olması ve fırsat eşitliğinin olması bir gerekliliktir..Kabiliyetlerin de öne çıkabilmesi ve ülke geleceğine yararlı insan kaynaklarının geliştirilmesi için buna ihtiyaç vardır.. Toplumsal ekonomik Kalkınma da ancak böyle gelişebilir.
Bayramlarımız mübarek olsun ve sosyo-ekonomik kalkınmanın birlikte sağlanabileceğini bilerek hissederek politikalarımızı bu yönde geliştirelim, toplumsal dayanışma ve çalıştığı oranda adaletli paylaşma ruhunu, her alanda devlet güvencesini bütün kurumlarıyla vatandaşlarımıza hissettirelim. Düzgün çalışırsak elimizdedir.
Mutlu gelecekler dileklerimizle,
