Dünyada artık hiçbir yer güvenli değil.
Dün de Brüksel terör saldırıları ile sarsıldı.
Onlarca masum insan hayatını kaybetti.
Terör korkusu ile uçak seferleri iptal edildi.
Hayat normal akışının dışına çıktı.
Korku ve endişe her tarafa hakim oldu.
Aslında korkmamak lazım. Hayatın normal akışında devamını sağlamak lazım.
Terörün zaten istediği yaşamı olumsuz etkilemek, endişe ve korku yaratmak.
Teröre karşı dünyada herkes birleşmeli.
Devletler işbirliği yapmalı.
Amalar bir yana bırakılmalı.
Benim terör örgütüm iyi, seninki kötü gibi yaklaşımlar terk edilmeli.
Terör örgütlerinin kime ne zaman nasıl bir zarar vereceği önceden bilinemez.
Bugün sizin yanınızda olduğunu var saydığınız bir örgüt, yarın bakarsınız sizi vurmuş.
Durum tam da böyle.
Gelinen aşamada teröre karşı ortak bir hareket geliştirilmeli, istihbarat paylaşımına gidilmeli ve terör örgütlerinin bir adım önüne geçerek onların saldırıları engellenmelidir.
Terörü sadece lanetlemekle bir yere varılamaz.
Önemli olan kaynaklarını kurutmak ve beslenip büyüdüğü alanları yok etmektir.
Suriye’deki savaş görünen o ki sadece Suriye sınırları ile kısıtlı değil artık.
Mülteci krizi bir yandan canları yakarken, diğer yandan o coğrafyada beslenip, büyüyen örgütler, dünyanın dört bir tarafında masum insanları hedef almaya başladı.
Ankara ve İstanbul’da yaşananlar, daha önce Paris’te olup bitenler ve şimdi de Brüksel’de gerçekleştirilen saldırılar terörün dini, ırkı olmadığını, sınır tanımadığını ortaya koymuştur.
Bu durumda AB ile Türkiye teröre karşı ortak eylem planı geliştirerek birlikte uygulamaya koymalı, bölgedeki diğer güçler de buna katkı yapmalıdır.
NATO da bu sürece etkin bir şekilde ağırlığını koymak durumundadır.
Aslında geriye dönüp baktığımızda, 11 Eylül 2001’de terör eylemlerinin yeni bir boyut kazandığına dair ilk işaretler verilmişti.
11 Eylül’ün ardından Temmuz 2005’te Londra’da metro istasyonlarını hedef alan terör saldırıları yaşanmıştı.
Şimdi bu saldırıları daha sık yaşamaya başladık.
Dünyada dengeler bozulup, yaşam standartları arasındaki makas açıldıkça, terör ezilenlerin dünyasında kendisine daha çok destekçi bulabiliyor.
Ama yine de devletlerden destek bulmayacak örgütlerin terör faaliyetlerini etkin şekilde sürdürebilmeleri mümkün değildir. Bunu da not etmekte fayda vardır.
O halde gelinen noktada devletler terör odaklarından ülkesel çıkar elde edemeyeceklerini artık anlamak ve terörün kimseye bir faydası olmayacağı bilinci ile teröre karşı işbirliğine gitmek durumundadırlar.
Aksi takdirde terör belası daha çok canlar yakabilir ve en başta da kendisini besleyenleri vurabilir.
Umalım terör kabusu bir an öne son bulsun.
Nereden ve kimden geldiğine bakmadan terörü lanetleyip her türlüsüne karşı bir duruş sergileyelim ve birlikte mücadele edelim.
Bugün bizden uzak gibi görünen yarın bizi de yakabilir.
Terörü besleyen bataklıklardan kurtulmak için hemen uluslararası bir seferberlik başlatılmalıdır. Ve bataklıklar kurutulmalıdır.
