Türkiyeli işçiler şikayetçi

“TÜRKİYELİ İŞÇİ MODASI GEÇTİ”: KKTC’de yaşamını sürdüren Türkiyeli bazı işçiler, işverenlerin büyük çoğunluğunun artık daha az paraya, daha uzun saatler çalışmayı kabul eden Pakistan, Nijerya, Vietnam ve Türkmenistan uyruklu işçileri tercih ettiğini öne sürdü. İşçiler, “Artık bizim modamız geçti” diye sitem etti

“KAÇAK İŞÇİLİK ARTTI”: Ülkede yasal çalışma izniyle bulunan Türkiyeli işçiler, hükümet yetkililerini de yeterli denetim yapmamakla suçladı. Türkiyeli işçiler, KKTC’de artan üçüncü ülke vatandaşları nedeniyle “kaçak” işçiliğin de arttığını öne sürdü. Çalışma izinli işçiler devletin kendilerini yeterince korumadığını ileri sürdü

KAYITLI YABANCI İŞÇİ 32 BİN: Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’ndan edinilen bilgiye göre, KKTC’de çalışma izni ile ikamet eden yaklaşık 32 bin işçi var. 32 bin civarındaki yabancı işçinin yaklaşık 4 bin 500’ü üçüncü ülke vatandaşı. Bakanlık ülkede yasal konumda bulunan yabancı işçi sayısının her gün değiştiğine de dikkati çekiyor

Bir zamanlar Türkiye kökenli işçiler için “taşı toprağı altın” olan Kuzey Kıbrıs, şimdilerde tüm cazibesini yitirdi.
Lefkoşa’da ikamet eden Türkiyeli işçiler, işverenlerin çoğunun artık daha az paraya, daha uzun saatler çalışmayı kabul eden Pakistan, Nijerya, Vietnam ve Türkmenistan uyruklu ve “kaçak” konumundaki işçileri tercih ettiğini öne sürdü.
Üçüncü ülke vatandaşlarının KKTC’ye öğrenci vizesi ile giriş yaptıktan sonra “kaçak işçi” olarak çalıştığını ileri süren Türkiye kökenli işçiler, çalışma hayatında devlet denetiminin yeterli olmadığını iddia etti.
Havadis’e konuşan Türkiye kökenli işçiler, “Birkaç yıl öncesine kadar işverenlerin tercihi olan biz Türkiyeli işçiler, önce Pakistan ve Türkmenistan uyruklu işçilerin daha ucuza ve daha uzun saatler çalışmayı kabul etmesinden şimdi de ülkede sayıları giderek artan Vietnam ve Nijeryalı işçiler yüzünden ekmek bulamaz oldu” diye konuştu.

“Çok sayıda Türkiyeli işçi kesin dönüş yaptı”
Artan yabancı iş gücü nedeni ile KKTC’de iş imkanının kısıtlandığını söyleyen Türkiye kökenli işçiler, Türkiyeli çok sayıda işçinin memleketlerine kesin dönüş yaptıklarını söyledi.
Havadis’e konuşan Türkiye kökenli işçiler, halen ülkede bulunan Türkiyeli işçilerin ise birçoğunun emekliliğine kısa süre kaldığı için gün doldurduğunu birçoğunun da memleketlerinde de iş imkanı olmadığı için KKTC’de kalmaya devam ettiğini dile getirdi.
Türkiyeli işçiler, “KKTC’deki kazancımız hayat pahalılığına oranla geçinemez hale gelmememize neden oldu. Üstüne bir de değer görmeyince birçok işçi adadan ayrıldı. Birçok kişi de emeklilik için gün sayıyor, memleketine dönecek. Artık hiçbirimiz mutlu değiliz, bir gün hepimiz gideceğiz” dedi.

“Devlet bizi korumuyor”
KKTC’de yaşamın Türkiyeli işçiler için her geçen gün daha da zor hale geldiğini kaydeden Türkiyeli bazı işçiler, devletin çalışma izni ile KKTC’de bulunan Türkiyeli işçileri yeterince korumadığını ileri sürdü.
Çalışma hayatında devlet denetiminin yeterli olmadığını savunan Türkiyeli işçiler, KKTC’de artan üçüncü ülke vatandaşları nedeniyle “kaçak” işçiliğin de arttığını öne sürdü.
İşçiler, “KKTC’ye öğrenci vizesi ile gelip, kaçak işçilik yapan üçüncü ülke vatandaşları, el üstünde tutulurken, ülkeye yıllardır hizmet eden ve ülkede çalışma izni ile bulunan Türkiyeli işçiler, üçüncü sınıf vatandaş muamelesi yapılıyor. Çoğumuz özellikle kamu kurumlarında ve devlet hastanelerinde maruz kaldığımız bu muameleye geçim kaygısı ile sessiz kalıyoruz. Kötü muamele yapan ile tartışmaya girdiğimizde de suçlu biz oluyoruz. Devlet, kaçak iş gücüne ‘dur’ diyememekle çalışma izni ile ülkede bulunan Türkiyeli işçilerin hakkının yenmesine göz yumuyor” diye konuştu.

Yaklaşık 27 bin işçi Türkiye kökenli
Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’ndan edinilen bilgiye göre, KKTC’de çalışma izni ile ikamet eden yaklaşık 32 bin işçi var.
32 bin civarındaki yabancı işçinin yaklaşık 4 bin 500’ü üçüncü ülke vatandaşı. Bakanlık ülkede yasal konumda bulunan yabancı işçi sayısının her gün değiştiğine de dikkat çekti.

İşçiler ne dedi?
Murat Erkal:
“Bir zamanlar Türkiyeli işçi tercih eden işverenler, şimdi Pakistan, Nijerya, Vietnam ve Türkmenistan uyruklu işçileri tercih ediyor. Bu işçilerin çoğunluğu ülkeye öğrenci vizesi ile geliyor. Bu kişileri çalıştıran birçok işveren de çalışma izni yapmıyor. Onlar da hem daha ucuza hem de daha uzun saatlere çalışmayı kabul ettiğinden ilk tercih oluyor. Bizim ülke ekonomisine katkımız çok daha fazla olmasına rağmen devlet de bizi yeterince korumuyor. Hastanelerde bile kıymet görmüyoruz. Ezilmekten usanan çok Türkiyeli işçi, memleketine kesin dönüş yaptı. Örneğin biz şirkette birkaç yıl öncesine kadar 120 Türkiyeli işçiydik şimdi 40 kişi kaldık.”

Mehmet Balıkçıoğlu:
“Üçüncü ülke vatandaşlarının sayısı arttıkça Türkiyeli işçilere ekmek kapıları azaldı. Çünkü onlar Türkiyeli işçilerden daha ucuza ve uzun saatler çalışmayı kabul ediyorlar. İşverenlerin çoğu da bir Vietnamlı veya Pakistanlı, Nijeryalı ya da Türkmenistanlı işçiye çalışma izni çıkarmıyor, dolayısıyla yatırımları da yapılmıyor. Hal böyle olunca bu işçiler ekonomik bakımdan işverene yük olmadığından çoğu işverenin gözünde cazibeleri daha da artıyor. Bugün bir Türkiyeli işçi, üç Vietnamlı işçi yapıyor.”

İbrahim Şanverdi:
“KKTC’de 18 yıldır işçi olarak bulunuyorum. Bugüne kadar ne bir yanlışım ne de yasa dışı bir hareketim oldu. Ama gel gör ki, değer görmüyorum. Türkiyeli işçiler bütünü olarak ülkede değer görmüyor. Devlet bizi korumuyor, Türkiyeli işçiler en çok da devlet kurumlarında mağdur oluyor. Bugün maaşımızdan Sosyal Sigorta Dairesi’ne para kesiliyor. Bunun karşılığı olarak devletin hastanesinde bedava muayene olup, yazılan her türlü ilacı alabilmemiz gerekirken bu mümkün olmuyor, üstüne bir de kötü muamele görüyoruz. İşverenler de artık daha ucuz iş gücü tercih ediyor. Memlekette üçüncü ülke vatandaşı nüfusu arttı bize iş kalmadı. Zor geçiniyoruz.”

Ahmet Kaçan:
“Ben emekliliğimi bekliyorum. Emekli olduğum gün memleketime kesin dönüş yapacağım. Çünkü artık bu ülkede bize değer verilmiyor. Üstelikte kazancımız artık hayat pahalılığı karşısında geçinmemize yetmiyor. Eğer emekli olmayacak olsaydım çoktan memleketime dönüş yapmıştım. Fakat şimdi gitsem Türkiye’de de bu yaşta kimse bana iş vermez. Zaten orada da çok fazla iş imkanı yok.”

Fotoğraflar: Bahadır AYNA