Uzandım bugün yine gönlümün bahçesine… Zamanı geri çektim, elli yıl öncesine… Bir düşündüm o zaman kimler yaşardı köyümde… Film şeridi gibi, işte hepsi önümde !...
İnsan ruhu, hep bir özlem hasret ve endişe içindedir. Geçmişe ait pişmanlıklar, Geleceğe ait kaygılar içinde kaybolup gider. Yürek sessiz ve sonsuz bir ağlayış...
“Konuşmak Konuşmak varkalmak adına Konuşmak ve kanatlanmak binbir düşe üşüşerek Konuşmak ve düşmek çoğu zaman Düş kırıklıklarının tam orta yerine” Kapandı sandığım nice yaradan sızan...
Şiirlerle büyüyen çocukların Ellerinde barış Güneş olur doğar Son bulur savaşlar Kardeşlikle el ele verir çağlar Şiirlerle büyüsün çocuklar Şirin Zaferyıldızı Geçen haftalarda Mağusa...