K-Pet 1. Ligi’nin dün oynanan 2. devre karşılaşmalarının birinci haftasında, K-Pet Süper Ligi’ne yükselmeyi hedef almış bulunan Türk Ocağı, küme düşme hattının üzerinde kalabilmek için, büyük mücadele vermek zorunda olduğuna inanmış Ozanköy ile berabere kalarak, beklemediği puan kaybına uğradı. Ozanköy kümede kalma adına “altın” değerinde bir puan kazandı. Hem de 89. dakikada, Hüseyin Aydıngönül’ün ayağından, ‘pırlanta’ değerinde mutlak bir gol pozisyonundan da yararlanamadı. Teknik direktör Ahmet Dedekorkut bu nedenle maç sonrasında Havadis’e, “Mademki üç puan alamadık, bir puan da iyidir” dedi.
Ozanköy karşılaşmaya, “Haddini bilerek” başladı. Bu nedenle de orta alanı kalabalık tutup, Tarkan’ın desteğindeki Zeki’ye atılacak uzun paslarla neticeye gitmek istedi. Ancak olmadı, olması da zordu. Çünkü, “defans” öncelikleri, “ofans” düşüncesinin hep önünde oldu. Ta ki, ikinci devrede cesaretlenip, ileride basmaya başlayıncaya kadar. Pozisyon bulamadılar ancak rakiplerine de vermediler.
Rakip birinci bölgesinin arkasına atılacak uzun toplarla tehlike yaratacak Murat Gertik, Hakan Altın, Şenol Hızlıoğlu ve kenardan gelecek toplarla tehlikeli olabilecek Özgür Ongun’dan oluşan Türk Ocağı “hücumcuları”, onlara ara paslarla pozisyon yaratacak Aksel’in durgunluğu nedeniyle (55. dakikada Şenol’u soktuğu gol pozisyonu hariç) işi “bireysel” beceriye döktüler. Ayrıca oyunu kanatlara yayamadılar ve sıkışık orta alanda kayboldular. Dolayısı ile pozisyon ve gol bulamadılar. Bu nedenle gol, bireysel hatalardan beklenir oldu. Organize ataklardan değil. Hakan Altın’ı çıkartıp, Mehmet Uçarı oyuna aldıklarında ise, dakika 61 olmuştu. Ve sonuçta “isim değil, cisim oynar” gerçeği bir kere daha ortaya çıktı. Türk Ocağındaki isimler,’organize’ olamayıp, takım oyununa “uyum” sağlayamadıkları için kazanmayı hak etmediler. Ozanköy de “isim” yoktu ama yüreğini ortaya koyan ‘cisimler’ vardı. Ve kaybetseler, haksızlık olurdu.
