Birincisi “bedeni makine olarak alır ve bireyi disipline etmek için, beden terbiyesi, yeteneklerin arttırılması, güçlerin açığa çıkarılması ve yararlığı, bireyin etkili ve ekonomik denetim sistemleriyle bütünleşmesini amaçlar. Foucault bunu insan bedeninin anatomi- politikası olarak adlandırır.” On sekizinci yüzyılda ortaya çıkan akım ise biyolojik süreçlerin tabanını oluşturan bedeni merkez almıştır. Sağlık durumu, demografi, cinsel yaşam, yaşam süresi, doğum ve ölüm oranlarına odaklanarak, yaşamı kaliteli kılmaya yönelen bu iktidara Foucault nüfusun biyo-politikası olarak adlandırmıştır (Akgündüz 2013).
