Tatil dolayısı ile yazılarıma birkaç hafta ara verince okuyuculardan uyarı geldi. Tabii ki bizim adımıza da konular birikti. Yeni öğretim yılının başlamasına az bir süre kaldı ve elbette ki öğretmen atamaları hükümetin büyük uğraşları ile sorun olacağını anlıyoruz.
Özellikle ortaöğretimde öğretmen atamaları Cumhurbaşkanlığı seçimleri sonrasına bırakıldı. Bu da demek oluyor ki en az 5-6 hafta okullarda öğretmen eksikliği yaşanacak. Tabii ki bu arada partizanca geçici öğretmen atamaları da yapılmış olacak.
Ne ilginçtir ki yapılan öğretmenlik sınavlarına yaklaşık 1500 kişi girmiş… Herkes öğretmen olmak istiyor. Peki herkes öğretmen olabilir mi? Ne yazık ki bizim ülkemizde hükümetin de katkısı ile herkes öğretmen olabileceğini düşünüyor.
Hükümetin geçici öğretmenliği teşvik etmesi bir yana, ilgisiz alakasız bölümlerden mezun olanların da geçici öğretmen olmaya talip olmalarını da anlayabilmiş değilim.
Aklıma 30-35 yıl önce Türkiye’den Kıbrıs’a gelen işçilerin “ne iş yapıyorsun?” sorusuna verdikleri “her işi yaparım abi” lafı geldi. Öğretmenlik mesleğini de bu hale getirdik. Herkes öğretmen olabileceğini düşünüyor. Anladığım kadarı ile birçok insan “devlete kapağı atalım da nasıl olursa olsun” demektedir.
Bir başka düşündürücü noktada da niye bu düşünceyi öğretmenlik mesleği için düşünüyor da başka bir meslek için düşünmüyor. Yoksa acaba öğretmenliği kolay bir meslek olarak mı görüyorlar?
Ben peşinen söyleyeyim. Öğretmenlik kolay bir meslek değildir. Hele bizim memlekette hiç değildir. Bizim ülkemizde öğretmen, öğretme işi dışında çok sayıda işle de ilgilenmek zorundadır. Çünkü okullarda öğretmen dışında olması gereken profesyoneller yoktur. Onların işini de öğretmen yapmaktadır.
40 seneden fazladır “egemen” devlet kurduğumuzu söyleriz ama yaslarımızda olmasına rağmen ilkokullara tüm dünyada olduğu gibi “öğretmen yardımcısı” atayamıyoruz. Psikolog desen ara da bulasın. Birkaç ilkokul dışında o da yok…
İşte öğretmen hep bu eksiklikler içerisinde işini yapmaya çalışmaktadır. Değişen öğrenci ve veli profili de cabası… Özellikle Covid-19 salgını sonrasında dünyada öğrenci davranışlarının değiştiğini gösteren yüzlerce araştırma var. Öğretmenin işi daha da zorlaşmış durumdadır.
Buna rağmen birçok insan öğretmen olabileceğini düşünmektedir. Hayatının önemli bir kısmını bu meslekte geçirmiş biri olarak söyleyebilirim ki öyle zannedildiği kadar kolay değildir.
Gelişen teknoloji ve değişen öğrenci davranışları nedeniyle daha da zorlaşmıştır. Öğretmenlik mesleğine talip olanlar bilmelidir ki bu meslek özveri ister. Diğer mesleklerin çoğunda insanlar evden çıkarken “işi gidiyorum” der. Öğretmen evden çıkarken “okula gidiyorum” der… Öğretmenlik “iş” olmanın ötesinde bir meslektir.
Bu arada görevde olan, devletten gerekli desteği göremeyen, sorunlarla başbaşa bırakılan öğretmenlerin de bir bezginlik yaşadığını da bu mesleğe talip olanların bilmesinde yarar vardır.
İngiltere’de de Öğretmen Sendikası’nın yaptığı bir ankette öğretmenlerin %45’inin artan görev yükü nedeniyle önümüzdeki 5 yıl içinde mesleği bırakma eğiliminde oldukları ortaya çıktı.
Yani anlayacağınız öğretmenlik mesleği zor bir meslektir. İşte bu yüzden bu mesleği yapmak isteyenler iki kere düşünmelidir.
