1920’li yıllara kadar yollara atlı araçlar hakimdi. Kıbrıs’ta atlı arabalara “Garutsa” denildiği bilinmektedir. . 1905 yılında tren ilk seferini yapınca, garutsaların da sonu belli oldu. Trenin hemen ardından adaya giren arabalarla garutsalar da giderek maziye karıştı. Nal ve tekerlek seslerinin yerini motor sesleri aldı. Araştırmacı Altay Sayıl’ın bir yazısında 1899 yılında polisin yayınladığı “The Owl” adlı dergiden yaptığı alıntı şöyle: “Yollarımız dar. Atlı araba kullananlar ise trafik bilgisinden yoksun insanlar. Hele atlı arabaları kullanan genç insanlar, şehir içinde atları kırbaçlayıp hız yapıyor, yayalar için büyük tehlike oluşturuyorlar. Hatta dehşet oluşturuyorlar. Şehir içerisinde arabasız at koşturmak yasak. Bunu biliyoruz. Peki aynı yasa neden atlı arabaları da kapsamasın?” Şimdi hızlı araba kullananlardan ve araba gürültüsünden yapılan şikayetler, o zamanlar hızlı at koşturtmaktan ve nal seslerinden yapılıyordu.
YÜKÜNÜ ALDI GİDİYOR: Sene 1971. Kıbrıs’ın köylerinden birinde muhtemelen harnup toplayıcısı bir köylü yükünü almış, eşekleri ile birlikte yükünü indireceği yere doğru yol almakta.
SAHİL KEYFİ: Kıbrıs’ın ünlü sahillerinden Ladies Mile. 1974 öncesi Kıbrıslılar deniz sahillerine arabaları ile konaklar, deniz keyfini öyle yaşarlardı. Fotoğraf 1962 tarihine ait.
ÇAĞLAYAN: 1950’li yılların başında Moris arabalarla bir grup kadın çocukları ile birlikte Lefkoşa Çağlayan bölgesine arkadaş ziyaretine gelip, o günün anısını bir fotoğrafta dondurmuşlar. (Fotoğraf: Şerife Işık’ın özel albümünden)
SİNEMA: 1960’lı yılların başında Baf Sinemasında Kıbrıslı Türkler görünüyor. Fotoğrafta dönemin Belediye Başkanı Ahmet Raşit ve Osman Örek görülüyor. (Fotoğraf: Tolga Ahmet Raşit’in arşivinden)
