Köşe Yazarları

GİTMEK


‘Gitmek,

O olmaktan göçmektir‘

Gitmeler en çok akşamüstlerinin bilincine karışır ve yalnızlaştırır  yosun kokan perdelerini evlerin. Pancurlardan sızan son ışıklara biten bir günün son kesitleri bulaşır. En çok bu saatlerde zorlaşır hafızalara yer eden kareleri kovmak pencerelerden. Eflatun kokulu akşamüstlerine siner dizeler. Bulutlanır ranzasız odaların örtüleri, demir parmaklıklara benzeyen sözler uç verir. Orhan Veli mahalledeki akşamlara seslenir bu saatlerde:

Kımıldanır mahallemin daralan ruhu
Basma perdelerimde gün batarken…

Gitmek bir çocuğun bakışlarını kör kuyularda sallandırır ve tırtıllar kozalaklarını delemeden zamansız can verir ipek bir yaşam dantelinde. Akşamüstleri daha çok koyar insana gittiğini sanıp, hiçbir yere gidemediğini farkettiğinde. Tüm acı veren kılçıklarını ayıklayıp hormonlu duyguların, armudun sapı, incirin çöpü, karpuzun kabuğu ile birden ortada kalıverir insan, kendinden geriye gidince.

Gidişin ardından bir süpürme duygusu  peydahlanır yaşam kapılarının önünde. Bir süpürmek gelir en dağınık saatlerde. Tozu, toprağı, artığı, toplayıp bir köşeye, imha etmek geçer birikintileri, kimyasal artığa dönen düşüncelerle. Oysa ki gitmek, susan bir ismin tüm artıklarını içine, ruhuna, derinlerine süpürmek demektir en fazla ve bunu da akşamüstleri öğretir biraz da.

Akşamüstleri sakinlerinin içinden, serinlemek için balkonları sulayan hortumlarının tazyikli suyuna karışmak geçer

birisi güneşin kızıllığından hızla kaçarken,

birisi ayın izdüşümünü uzak bir kentte sorgularken,

birisi hiç varamayacağı şiirleri uzağına iterken,

akşamüstlerini sulamak geçer birilerinin içinden, alevlenen öfkeleri kurtarmak için  taş

bir mermere dönen sesinden.…

 

Yanıtlanamayacak sorular karışır -daha gece inmeden ve henüz ölüler gömülmeden- gidişlerle bezeli akşamüstleri cebelleşmesine. Fikret Demirağ şiirini bir dedektif, bir casus gibi takarak gidenlerin bileğine, yazılmaz acıları gönderir adresime:

 Yoksa kış mıydı gittiğin

Yennar yağmurlarının süzülmesi

Camlardan ondan mı?

 

Gittiğinde ilkyaz değildi kesin

Hiçbir çiçek açmadı senden sonra

Ne bende ne şiirimde

 

Gittiğin yollardan, ıssızlıklarda

Rüzgarda üzgünlükler gibi kağıtlar

Dağılmış dizeler, yanıksız şiirler…

 

der ve yürür gider günbatımının peşinden. Basarak en ince dizesine, kanatır hiç gitmeyeceğine güvendiğimiz günlerin hecesini.

 

Gidişler, beyinlere üşüşen düşünceleri kovmak için, toprağimızi istila eden karıncalara yarayan bir ilacın olmadığını anlamakla başlar. Gitmek, arı kovanına düşen yüreğin acısını alacak bir reçetenin bulunmadığını kanıksamakla anlaşılır. Gitmek, doğurulmayacak o çocuğun dölyatağında gezinmekten başka gidilecek bir yerin kalmadığını bilmekle noktalanır.

Bir akşamüstü

Kimse gitmemiş

Ve geriye dönen yokken

“O”nun aslında “O”lmadığı

Kurgusu düşerken gerçekliğe

Anlamaktır

Gitmek

“O” olmaktan göçmektir…

 

 

SENİ SEVMEKTEN NE ZAMAN VAZGEÇTİM

 

Kötü günümde yanımda olmadığın zaman vazgeçtim.

Canın sıkıldığında benimle paylaşmadığını, kırılacak veya tedirgin olacak olsam bile düşüncelerini açıkça söylemediğini anladığım zaman vazgeçtim.

Bana yalan söylediğini anladığım zaman vazgeçtim.

Gözlerime baktığında kalbinle bakmadığını ve bana hala söylemediğin şeyler olduğunu hissettiğimde vazgeçtim.

Her sabah benimle uyanmak istemediğini, geleceğimizin hiçbir yere gitmediğini anladığım zaman vazgeçtim.

Düşüncelerime ve değerlerime değer vermediğin için vazgeçtim.

Ağrılarımı dindirecek sıcak sevgiyi bana vermediğinde vazgeçtim.

Sadece kendi mutluluğunu ve geleceğini düşünerek beni hiçe saydığın için vazgeçtim.

Tablolarımda artık kendimi mutlu çizemediğim ve tek neden sen olduğun için vazgeçtim.

BENCİL OLDUĞUN İÇİN VAZGEÇTİM!!

Bunlardan sadece bir tanesi senden vazgeçmem için yeterli değildi, çünkü sevgim yüceydi.

Ama hepsini düşündüğümde senin benden çoktan vazgeçtiğini anladım.

Bu yüzden ben de senden vazgeçtim.

FRIDA KAHLO

————————————————————————————-

 

Gideceğim

 

Gözlerini

Kör kuyulara atıp

Saçlarını çalı dikenlerine takıp

Gülüşünü taşlı ova yolunda sürükleyerek

 

Gideceğim

Sözüm mermi

Şiirim silah

Yüreğim siperim olacak

 

Bu kanlı sonda

Seni

Sessizliğimle

Öldüreceğim

 

Bedia Balses

 

SORU

 

KUŞLAR DA GİDER Mİ BURALARDAN

GÖZLERİN EKSİLİNCE (GÖK)YÜZÜMDEN?

 

 

Etiketler

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu
Kapalı