Engelli Farkındalığı - Havadis Gazetesi | Kıbrıs Haber
Çarşamba, Mayıs 22, 2024
EğitimKöşe Yazarları

Engelli Farkındalığı

Barış Uzunahmet

Kıbrıs Türk Ortopedik Özürlüler Derneği (KTOÖD) Başkanı Günay Kibrit, 10-16 Mayıs Engelliler Farkındalık Haftası dolayısı ile çok önemli bir açıklama yaptı. Elbette açıklamanın tamamı çok önemli ve içeriğinde ülkeyi yönetenlerin dikkate alması gereken noktalar var.

Bir eğitimci olarak ben aradan bir cümleyi cımbızla çekip alıyorum. Ne diyor Günay Kibrit? “Sınıfta özel gereksinimli çocukların yanına çocuğunuzun oturmasını destekliyor ve çocuğunuzu engelli çocuklarla oyun oynaması için teşvik ediyor musunuz?


Bu soruya çocuğu olan her birey samimiyetle cevap vermeli. En azından birine söyleyemezse kendi kendine sormalı ve cevap vermeli. Gerçekten engelli bireyler ile ilgili bir farkındalığımız varsa veya bu konuda bir duyarlılığımız gelişmişse bu soruya vereceğimiz cevaplar, aslında bu konudaki tutumumuzu da ortaya koyacaktır. Bu konuda ne kadar samimiyiz?

Yalnız merak ettiğim bir şey var. Günay Kibrit’in açıklamasında bahsettiği “sınıftaki özel gereksinimli çocuklar” KKTC’deki devlet okullarında mı?

Son beş yıldır yurt dışındayım ve okullardan uzağım. Ancak öncesinde yıllarca öğretmenlik yaptım. Çalıştığım okullarda uzmanlar tarafından belirlenmiş ne özel gereksinimli çocuklar gördüm ne de başka devlet okullarında görev yapan öğretmenlerden böyle bir şey duydum. Sadece duyduğum, bazı özel gereksinimli çocukların bazı devlet okullarında ailenin finanse ettiği yardımcı öğretmenler ile sınıf içinde yer aldığı yönündedir. Bu da çok sınırlı sayıdadır. Adeta parmakla gösterilecek düzeydedir.

Dünyadaki bu konudaki eğilim, özel gereksinimli çocukların normal ana akım eğitim sistemi içerisinde, diğer çocukların gittiği okullara gitmeleri ve eğer sınıf içerisinde desteğe ihtiyaçları varsa ihtiyaçların sınıf içerisinde özel yardımcı öğretmenler ile karşılanması yönündedir.

Örneğin yaşadığım ülke İngiltere’de bu özel gereksinimli çocuklar normal sınıflardadır ve teke tek veya 2-3 kişilik gruplarla ilgilenen öğretmen yardımcıları vardır. Bir de engelli olup da kendi işini kendisi görebilecek yeterlilikte olan öğrenciler vardır. Onlar için de onların hayatını kolaylaştıracak okul içinde düzenlemeler yapılır.

Mesela yaşadığım bölgede araba ile gidip gelirken fark ettiğim 4-5 tane ilkokul vardır ve hepsi de tek katlıdır. Elbette bunun farklı sebepleri olduğu gibi biri de engelli bireylerin sınıflara kolay ulaşmasını sağlamaktır. Bizde ise 1974 sonrasında yaptığımız tüm ilkokullar ve ek binaların büyük çoğunluğu iki katlıdır. Elbette ki engelli bireylerin ikinci kata çıkması zordur ve onların hayatını zorlaştırmaktadır.

Yani kısacası Farkındalık Haftası’nda “ farkındayım” demekle olmuyor bu işler… Farkındalık hayatın her alanına temas etmelidir. Öyle yılda bir kez yapılan göstermelik açıklamalar ile özel gereksinimli bireyler ve engelli vatandaşların yaşamlarını kolaylaştıramayız.

Aslında bu konuda eğitime de büyük görevler düşmektedir. Ne yazık ki bizim eğitim sistemimiz daha çok bilişsel ve psikomotor davranışların geliştirilmesine odaklanmaktadır. En az onlar kadar önemli olan duyuşsal davranışları geliştirilmesine pek önem vermiyoruz. Dolayısı ile “farkındalık” dediğimiz şey davranışa dönüşemiyor. Aynen, ilgi, tutum ve duyarlılık gibi… Bu tür duyuşsal davranışlar doğuştan gelen bir şey değildir. Bu eğitim yolu ile öğrenilir.

Dolayısı ile sevgili Günay Kibrit’in sorduğu soru çok önemlidir. Çocuklarımızın özel gereksinimli çocuklarla, acıdıkları için değil, gerçekten arkadaşlık kurmalarını destekliyor muyuz?

Tabii ki, sadece biz vatandaşlar değil, devletin ve devleti yönetenlerin de farkındalık ile ilgili kendilerinin samimiyetini sorgulaması gerekmektedir.

Tepki göster
Bayıldım
1
Bayıldım
Huzurlu
0
Huzurlu
Hahaha
0
Hahaha
Üzüldüm
0
Üzüldüm
Hayran Kaldım
0
Hayran Kaldım
Facia
0
Facia
Web tasarım ve geliştirme : Baba Bilgisayar