Teknolojik yenilikler ve dijital çağ ile birlikte birçok bireyde yaşanan davranış değişiklikleri elbette ki ebeveynlerde de görülmektedir. Bugüne kadar hep çocukların davranışlarının değişmesinden bahsettik. Kabul etmek gerekir ki yeni çağdaebeveyn davranışları da değişmiştir. Elbette ki bu ebeveynlerdeki değişim çocukların davranışlarını da etkilemektedir.
Dijital çağ ile birlikte daha da artan bir helikopter ebeveynlik davranışı görülmektedir. Bu literatürdeki helikopter ebeveynlik konusu aslında bizim memlekette geçmişte gelen bir deyimle de anlatılabilir: “Çocukların başında pervane olma…” Açıkçası biz buna çok da yabancı değiliz.
Bu durum bütün dünyada özellikle covid salgını sonrasında daha da artmıştır. Helikopter ebeveynlik, çocuklarının her anını yönetmeye çalışan, aşırı korumacı ebeveyn tutumudur. Bu durum çocuklarda özgüven ve özsaygı eksikliğine neden olduğu gibi anksiyete, depresyon, davranış bozuklukları ve disiplinsizlikle de neden olabilir.
Bugünün dünyasında ebeveyn davranışları, geleneksel otoriter yapıdan daha esnek, çocuk odaklı olsa da beraberinde yeni zorluklar getiren bir yapıya dönüşmüştür. Yeni ebeveyn yaklaşımının en önemli sıkıntısı bu esnek yapıda sınırların tam olarak ebeveynler tarafından belirlenememesidir.
Bu da ciddi bir disiplin ve davranış bozukluğu sorununa yol açmaktadır. Hatta son zamanlarda bu küçük ada yarısında da, hatırı sayılır sayıda çocuğun ilaç kullanmaya başladığını biliyoruz.
Bugün gelinen noktada durumdan rahatsız olan ebeveynlerin sürekli serzenişte bulunduğu ve “zamanında biz böylemiydik” gibi ifadeler kullandıklarını da biliyoruz. Ancak ayni zamanda kendi çocukluk dönemindeki otoriter yapıdan da memnun olmadıklarını da gözlemliyoruz.
Demek ki sıkıntı bugünün helikopter ebeveynlik davranışlarına bir sınır koyabilmekten geçer… Bunu becerebildiğimiz oranda çocuklarımızın daha sağlıklı yetişmesine yardımcı olacağız.
Her koşulda disiplin önemlidir. Burada bahsedilen disiplin, geleneksel otoriter ebeveynlikteki katı disiplin değildir.Çocukların her yaptığı disiplinsizliğe de hoşgörü ile bakmak doğru bir yaklaşım değildir. Pozitif ebeveynlikte de disiplin önemlidir.
Çocukların ebeveynleri parmağında oynattığı bir disiplin anlayışı da disiplin değildir. Yine ayni şekilde çocukları sürekli hazıra alıştırmamak gerekir. Çocuklara verilen ödevleri bile ebeveynlerin yaptığı bir dönemi yaşıyoruz. Bana kalsa hafta sonu dışında yapılacak ödevlerin verilmemesi taraftarıyım ancak ödev verildiğinde de ebeveynlerin “yardım” adı altında çocuğun ödevini yapması da çocuğa iyilik değil kötülük yapmaktır.
Daha birçok ebeveyn davranışı da çocukları olumsuz etkilemektedir. Bütün boş saatini sosyal medyada geçiren bir ebeveynin çocuğuna sosyal medya veya bilgisayarda oyun oynamasını engellemeye çalışması da tam bir tezatlık örneğidir.
Bu noktada devletin de bu konuda görevleri olmalıdır. Hem ebeveynlere hem de çocuklara yönelik rehberlik hizmetlerinin artırılması gerekmektedir. Bugün birçok sorunun yaşandığı ilkokullarımızda rehberlik hizmetlerinin hiç denecek kadar az olması, elbette ki hem öğretmenin hem okul yönetimlerinin elini kolunu bağlamaktadır.
Dolayısı ile bu konuda devleti yönetenlere de büyük görevler düşmektedir. Artık eğitim o eski anlayışlarla yönetilme dönemi bitmiştir. İhtiyaçlar ve davranışlar değişmiştir. Dolayısı ile eğitim yönetimindeki anlayışımız da değişmelidir
