Cumhuriyetçi Türk Partisi’nin, parti olarak büyümesi…
İktidarın büyük ortağı olması tarihi bir “yerel seçim başarısına” dayanır…
Girne’de Sümer Aygın…
Mağusa’da Oktay Kayalp…
Güzelyurt’ta Kemal Emirzade…
Bir sonraki seçimlerde ise…
Lefkoşa’da Kutlay Erk…
Gönyeli’de Ahmet Benli…
En kalabalık nüfusun olduğu noktalarda büyüyen Cumhuriyetçi Türk Partisi, parti oylarını da bu sayede hızla artırdı ve solun en büyük partisi…
Potansiyel iktidarın büyük ortağı durumuna geldi.
Bir süre sonra, büyük belediyelerin başkanları ile parti üst yönetimleri arasında kavgalar başladı.
Derken Lefkoşa ilk seçimde yeniden kaybedildi.
Mağusa’da Kayalp güçlendikçe Ferdi Sabit Soyer ile…
Girne’de Sümer Aygın Ömer Kalyoncu ile…
Gönyeli’de Ahmet Benli herkesle kavga etmeye başladı…
Yerel yönetimlerle parti genel merkezi arasında bağ koptu…
“Yerele seçilenler” merkezi önemsememekle suçlandı.
Ta ki son yerel seçimlere kadar…
Proje, “yerelden genele büyüme…”
Son genel seçimler öncesinde, belediye başkanları ile milletvekilleri ve parti yönetimi ile kavga o kadar büyüdü ki…
Girne kaybedildi…
Mağusa kaybedildi…
Lefkoşa da 14 aylık başarılı bir döneme rağmen kaybedildi…
Gönyeli “az farkla ve zorla” kazanıldı…
Ama başka bir şey oldu…
Elinde büyük belediye kalmayan CTP, kırsaldaki belediyelerde oyları sildi süpürdü…
Gönyeli ile birlikte…
Değirmenlik, Dikmen ve Akıncılar yeniden kazanıldı.
Akdoğan ve Lefke gibi iki büyük nüfusun hizmet aldığı “batak” belediyeler CTP’ye geçti.
İnönü’de bağımsız aday, ikinci kez kazandı…
Geçitkale ve Serdarlı kazanıldı.
Esentepe, yıllardan sonra CTP tarafından yönetiliyor…
Ve Karpaz köyleri…
CTP, hızla kırsalda belediye sayısını artırdı ama…
İskele ilçesinde tarih yazdı…
İskele Belediyesi’nde bağımsız adayın kazanmasına da katkı yaptı ama…
Beş belediye olan İskele ilçesinde, dört belediye kazandı.
Mehmetçik…
Büyükkonuk…
Yenierenköy…
Ve Dipkarpz…
İlk istifa geldi
Aslında bu yazıyı yazmama neden olan da Ahmet Sennaroğlu’nun istifasıdır…
CTP, bir önceki yerel seçimlerde, “Mağusa- Girne- Gönyeli” tartışmalarını da göz önünde bulundurarak, kırsalda ince eledi sık dokudu…
Çok ciddi tartışmalar yaşandı…
Çok adaylı önseçimler yapıldı…
Genç bir “başkan adayı” kadrosu ile, “büyük kentlerdeki değişimler” örnek gösterilerek, seçmenden oy istendi.
Yukarıda saydığım belediyelerin, neredeyse tümü “borç batağında…”
Kısa sürede önce kendi kendini çeviren…
Sonra da yatırım yapan bir belediye dizini yakalandı.
Ama…
Genel merkezle, belediye başkanları arasında özellikle de Özkan Yorgancıoğlu yönetimi sonrası problem başladı…
Neden?
Çünkü, o dönemin yönetimi bu proje üzerinde çalışırken, adaylar da ona göre belirlendi.
Adayların parti ile uyumu için artı ve eksi yanları çok iyi etüt edildi.
İlişkiler de buna göre dizayn edildi.
Mehmet Ali Talat sonrasında, problemler baş gösterdi.
“Yerle bir oldu” demek haksızlık olur ama…
Belediye başkanlarının geneli ile konuştuğunuz zaman, bu “bağ kopukluğunu” görebilirsiniz.
Sadece “baba istifa etti” demek, doğru olmaz
Büyükkonuk Belediyesi, bu bağlamda en büyük belediyelerden birisidir.
30 yaşlarında gencecik bir başkan…
Çok enerjik…
İş yapma isteği…
Karpaz’da sadece Büyükkonuk’ta değil, genelde etkili olan Sennaroğlu ailesi,…
CTP, “birleşik güçler” diyerek geliştirdiği konseptte, “büyük parti” olmayı hedefledi, ancak kişileri de farklılıklarına göre kucakladı.
Mesela, “camiye gidene” de kızılmadı, Türkiye bayrağına sarılana da…
“İş yapma” öne koyuldu…
İlişkiler de buna göre şekillendi.
Büyükkonuk’ta büyü bozuldu…
Başka belediyelere sıçrar mı?
Bilemem…
“Sıçramaz” dediğim belediye başkanları var…
Aksi de olabilir.
“Bizi hiç CTP’li görmediler” diyor Ahmet Sennaroğlu…
Kendisini CTP’li hissetti mi hiç?
CTP’liler de bunu sorguluyor.
Ancak…
“Bizden, tam bizden, yarı bizden, eğreti bizden” gibi tartışmalar başlamışsa…
“Aidiyet” sorgulanmaya başlar…
Bu da çözülmeleri getirir.
Ahmet Sennaroğlu’nun istifasına bu pencereden bakıp, “Babası gitti, o da gitti” demek ve konuyu kapatmak, CTP’ye yapılacak en büyük kötülüklerden biri olur…
Şimdilik…
