Bahadır AYNA
Hüseyin Selim, 85 yıl önce Solya’da hayata gözlerini açtı. Zorlu bir yaşamın ardından Solya’dan doğduğu yerden göç etmek zorunda kalan Hüseyin dede, hayatının son baharını Akçaya’da geçiriyor. Güneşin yüzünü gösterdiği güzel kış sabahında kahve önünde güneşlenen Hüseyin dede, gençlere nasihat etmekten de geri durmuyor. “Çalışmayana ekmek yok” diyen Hüseyin Selim, bu yaşa gelene kadar ekmek parası için her işi yaptığını, hiçbir zaman evde yan gelip yatmadığını anlatıyor.
“Narenciyecilik, kalıpçılık, hayvancılık gibi insan gücüne dayalı birçok işte çalışmış” diyen Hüseyin dede gençlik yıllarını “ her işi yaptım, ezildim elendim fakat bir gün bile of demedim, her şey ailem için” sözleri ile özetledi.
“Narenciyeden umut yok”
Hüseyin Selim, narenciyecilikle güneyde, doğup büyüdüğü Solya topraklarında tanıştı. “Kuzeye gelince de bu işten vazgeçmedim. Devam ettim ama artık bu işte para kalmadı. Bu iş artık üreticiye umut vermiyor” diyerek, bu yıl ürünün dalında kaldığını anımsatıyor. Hüseyin dede, üreticinin ağaçlarına atığı parayı alamamasından, su paralarını ödeyememelerinden ve en önemlisinin de artık narenciye gereken önemin verilmemesinden üzüntü duyduğunu ifade etti.
































