Lapta’yı “Süper Lig”e çıkartma başarısını gösteren yönetimin ayrılmasından sonra yapılan genel kurullarda, ellerini “taşın altına” koymayan ve yönetime “talip” olmayanların, her türlü imkansızlıklara rağmen, önce takımı “ortada bırakmamak” ve daha sonra da, kendi yoğurt yeme yöntemlerine göre “geleceğe taşımak” hedefi ile “sahiplenenlere” destek yerine, “içlerindeki İrlandalı” muamelesi yapılması nedeniyle yaratılan “kaos”, sonunda şahısları değil, Lapta’yı “çarpacak” gibi. Zira, 9.haftaya 3 puanla giren Lapta’nın 10.haftada Çetinkaya karşısında sergilediği performans “küme düşmemek” adına “umut” verirken, peşinden gelen Bağcıl ve dünkü Lefke hezimetleri, “umudu”, “hayal’e” dönüştürdü gibi. 0-5.
Karşılaşma, futbol oynamaya müsait bir zemin ve her iki takımın da kazanma arzusunu “tempolu” şekilde sahaya yansıttığı bir ortamda başladı. Ne yaptığını bilen oyunculardan kurulu Lefke, daha ilk dakikalardan itibaren ayağa paslarla, topun ve oyunun kontrolünü elinde tuttu. Bloklar arasındaki irtibatı, 1. Bölgeden, 2.bölgeye geçişlerde, oradan da varyasyonlarla 3. bölgeye top taşıyacak ve köprü görevi yapacak iletken bir futbolcu olan Arif ile sağlayan Lefke, kanatlardan Kemal ve Smart’ın bindirmeleri ve olması gereken yerde olduğuna hala inanmadığım, Aziz desteğindeki Kasım ile de, rakip ceza alanı içerisinde pozisyon üretmeye başladı. Nitekim, birkaç etkili girişim sonrasında Kasım’ın peş peşe attığı iki golle de, maçı koparttı. Toygar Davulcu’nun talebeleri, erken gelen bu gollerden sonra ilk devre boyunca “oyun disiplininden” kopmadı. Ayrıca, ilave üç gole rağmen,Lefke’nin ikinci devrede de oyun formatında bir değişiklik olmadı. Ve göze hoş gelen takım oyunu ile de, haklı bir galibiyet aldı.
Teknik ve organize oyundan ziyade, mücadele gücü ile puan almaya çalışan Lapta kendi evinde idi. Ancak oyunun içinde değildi. Ne oynadılar. Ne direndiler. Ne de dayandılar. Ne, Borisov Vandev’in pozisyon üretme çabaları. Ne, kanatlardan Selçuk ve Sadrazam’ın tek-tük bindirmeleri. Ne de Vakkas’ın cılız atakları ile Mustafa Avcı ve Ertu’nun defansı ayakta tutma mücadelesi. Lapta’nın puan almasına yetmezdi. Lapta’nın, dünkü Lefke’den puan alması için, standartlarının çok üstün çıkması, yaratıcı taktik ve disiplin içerisinde oynaması ve oyuna ortak olmalı gerekirdi. Yapamadılar. Dünkü mücadelenin “görünen” kahramanları Kasım ve fevkalade “yönetimi” ile hakem Mehmet Malek. “Görünmeyeni” ise, orkestra şefi Arif idi.
