Dün, sabah sabah kalktım…
Bir önceki gün yaşamını yitiren 19 yaşındaki Ayşe Şeytan’ın acısını ve moral bozukluğunu ta içimde hissederek, gece boyu bunu konuşarak uyumuşken…
Sabah sabah da, yine genç iki insanın motor kazasında yaşamını yitirdiğini söyleyen bir telefonla uyandım…
Sizi uyandıran telefon, sabah 5 gibi, “Abi motor kazası var, iki genç de ölü” deyince…
O saatten sonrası uyku da yok demektir.
Dün pazardı…
Güzel ve güneşli bir Pazar.
Hafta sonu planı yapılırken, Kalavaç’taki “Kıbrıslı” günü de planlar arasındaydı…
İnönü’den Beyarmudu’na, Taçam Gökbörü ile “PEDAL” çevirmek de…
48 saat içerisinde, üç genç ölü…
Üç talihsiz ölüm…
Üç anlamsız ölüm…
Gerisinin ne önemi var?
Hırsla, inatla birbirimizi sabahtan akşama yiyip bitiriyoruz ya, ne anlamı var?
Ölüm gerçek, gerisi yalan…
Bugün için, Cumhurbaşkanlığı seçimine yönelik, daha uzun bir yazı yazacaktım…
İçimden daha fazlası da gelmedi…
Sahi, ölümün bu kadar kolay olduğu bu coğrafyada…
Ölümden ötesinin çok bir önemi var mı?
