Bu suskunluğu anlayamıyorum…
Malum, 10 gün ülkeyi karşı kıyıdan izledik…
Biraz dünya gündemi…
Ama her gün www.havadiskibris.com, 6200 Havadis Haber Paketi ve tabii ki Havadis Gazetesi iPad uygulaması, sizi ülkenizdeymişsiniz gibi hissettiriyor.
Üzerine bir de sosyal medya ve oradaki tartışmalar eklendi mi…
Tamamdır.
Bu sürede, en çok dikkatimi çeken konu, “Vergi Affı” olarak kısaca isimlendirilen yasa gücünde kararname ve sonrasında yaşananlar oldu. O süreci, çok iyi takip eden bir gazeteci olarak söylüyorum bunu…
Bu konu nasıl olur da, “CTP bu işten para kazandı” noktasına dönüşür?
Denilen şu ki: Bu yasa ile CTP bazı iş adamlarına okkalı vergi affı getirdi, onlar da partinin boşalan kasasına yardım yaptı…
Öyle mi?
Anlayamadım…
Neden mi?
Nedeni şu…
Bu yasada öngörülen af, hükümetin toplam 16 yasa paketi içerisindeki bir uygulamaydı… Bu yasa geçmesin diye, bazı iş adamları ciddi kulis yaptı…
Yasanın hükümet tarafından geçirileceğini anlayınca, bu kez de Cumhurbaşkanı’na gitti…
Bu bir boyutu.
Bir boyutu da DP Milletvekili Dr. Hakan Dinçyürek…
İlgili komitede yer alan Hakan Dinçyürek’in bizzat kendine yakın bir şirketin vergi borçları için mücadele ettiği…
Hatta hükümetle pazarlığa tutuştuğu, Serdar Denktaş’ın “Halledelim bu adamın işini, bıktık yarattığı sorunlardan” dediği artık sır değil… Herkesin dilinde…
Cumhurbaşkanı “iş adamları” ile hareket ederek devletin vergi toplamasının önünde engel oluyor… Milletvekilleri kişisel vergi borçları nedeniyle pençe penç mücadele ediyor…
Bunlar benim bildiklerim…
Bilmediğim, CTP’nin biriyle pazarlık yapıp yapmadığı… Konu döndü dolaştı, “CTP vergi affı ile para topladı” noktasına geldi.
Örneğin Maliye Bakanı Zeren Mungan ve milletvekili Birikim Özgür her platformda, bir şeyler anlatmaya çalışıyor.
Kayıt dışılıkla mücadelenin bir devlet politikasına dönüştürüldüğünü, adım adım bir stratejinin uygulanmakta olduğunu, bunun sol ilkelerle şekillendiğini ve haliyle statükonun devamından yana olanlarla karşı karşıya kalındığını yazıyor.
Ben de artık bu vergi düzenine neşter vurulması taraftarıyım. İnsanımızın farkındalık düzeyi artsın, gönüllülük artsın, vergide teknoloji kullanımını artsın, denetimler artsın, ceza ve ödül içeren teşvik uygulamaları devreye sokulsun istiyorum.
Ama tüm bunların hükümet tarafından halka çok iyi anlatılması gerekiyor ki kimse bulanık suda balık avlayamasın.
Ama diğer yandan parti başkanı Özkan Yorgancıoğlu da partisine atılan çamurlara sessiz kalıyor… Genel sekreter de öyle… Hadi işin içine mali sekreteri de katalım… Yahu, herhangi bir işadamından, “bağış” adı altında para aldınız mı? O iş adamının da bu yasa ile vergi borcu diplere indi mi? Yasa belli… Oranlar belli… Maliye şeffaf olur umarım…
Ve Özkan Yorgancıoğlu da “suskun” olduğu bu konuda, ip partisinin boğazına geçti, belki konuşur.
Konuşmanın da ötesinde basının karşısına çıkıp doğru düzgün bir şekilde vergi konusunda hükümetin vizyonunu, eylem planını, oluşturduğu stratejiyi, atılan ve atılacak olan adımları, kimlerin neden bu adımlara karşı çıktığını net ifadelerle anlatır.
Aksi takdirde bu çamur deryasında olan Birikim Özgür’e ve Zeren Mungan’a olacak. Bu iki isim de yapılanları anlatmaya çalıştıkça okkanın altında kalacak. Bu iki isim okkanın altındaysa, CTP de okkanın altında demektir.
Gerçekten çok yazık olacak…
***
Kıbrıslının eli öpülür…
Hatay ve Urfa’da ciddi eylemler var…
Neden mi?
Hataylı ve Urfalı “işçiler”, ellerinde satırlarla, sokaklarda Suriyelileri kovalıyor…
Eline geçirdiklerine dayak atıyor…
Neden?
Çünkü Suriyeliler, “ekmek” derdine düştü…
Çocuklarına bir damla süt, bir sokum ekmek götürebilmek için, günlüğü 20 TL’ye hamallık yapmaya başladılar…
20 TL’ye sabahtan akşama kadar inşaatta işliyorlar…
20 TL’ye evlere temizliğe gidiyorlar…
“Fiyat kırıyorlar, işimizi elimizden alıyorlar” diyerek, Suriyelilerin üzerine saldırmaya başladılar…
Taşlarla…
Sopalarla…
Satırlarla…
Aklıma ülkem geldi.
Kaç Urfalı…
Kaç Hataylıya ekmek kapısı oldu Kıbrıs?..
Aynı yöntemle…
Günlük maaşın altında…
Kaç Kıbrıslı bu nedenle göç etti?
Rum tarafında iş bulmak zorunda kaldı?
Aynı şey…
Urfa’dan… Hatay’dan… Mardin’den… Nusaybin’den gelen işçiler, yıllarca bu ülkede “fiyat” kırarak, Kıbrıslının ekmeğini böldüler… Yetmedi “vatandaş” oldular, iş kurdular, ev yer sahibi oldular… Seçtiler seçildiler…
Şimdi…
Urfa ve Hatay’da yaşananlara bakın…
Bir de Kıbrıslı ile kıyaslayın…
Biraz empati…
