Milli Eğitim Bakanlığı geçtiğimiz günlerde yaptığı bir açıklamadan anlıyoruz ki Türkiye’deki üniversitelerde okumak isteyen KKTC’li öğrencilere toplam 605 kontenjan ayrılmış. Bunların 398’i lisans düzeyinde…
Yine bir başka duyuruda da A Level sonuçları ile Türkiye’deki üniversitelere girmek için 70 kontenjan da onlara ayrılmış ve bunların önemli bir kısmı tam burslu…
Milli Eğitim Bakanlığı’nın her yıl bu kontenjan duyurusu yaptığı açıklamalarında şöyle bir ifade var: “Bakanlığımız, Devlet Planlama Örgütü ve İstatistik Kurumu tarafından yapılan çalışma sonucunda belirlenen kontenjanlar”…
Yani buradan şunu anlıyoruz ki bizim bu belirlenen kontenjanlara aslında ihtiyacımız vardır. Yani bir anlamda bu alanlarda devletimizin eksikliği vardır.
Bir de bakanlığımız ihtiyaç olunmayan bölümler ve ihtiyaç olunan bölümler diye açıklamalar yapar. Benim daha çok üzerinde durduğum ihtiyaç olunan bölümler ve bundan dolayı arılan kontenjanlar…
Yıllardır ayni cümleyi duyarız. “DPÖ ve İstatistik Kurumu ile birlikte yapılan çalışma sonrasında”… Tamam da, bu çocukların mezun olanlarından kaçını devlete istihdam ettik? Bu çocukların kaçı özel sektörde kendi alanlarında iş buldu? Bu konuda bir istatistiki bilgi var mı? Bu gençlerin kaçı ülkeye döndü ve onların deneyimlerinden bilgisinden yararlandık?
“Aha biz belirledik, bu bölümlerde eksiklik var gidip okuyun” demek dışında gençleri teşvik edici ve iş garantisi veren bir çalışma yapılıyor mu? Gençleri ülkede tutmanın yolu biraz da bundan geçer.
Tam bu satırları yazarken aklıma 14 yıl önce yazdığım bir yazı geldi. 2011’de Kamu Hizmeti Komisyonu İngilizce Coğrafya Öğretmenliği münhali açıyor ve o münhale başvuran olmadığı için münhal kaldırılıyor.
Çok iyi hatırlıyorum o dönem TMK’nın efsanevi Coğrafya öğretmeni Nazife Saka yeni emekliye ayrıldıktan sonra konu hakkında beni bilgilendirmişti. Sanırım münhal onun yerini doldurmak için açılmıştı. Düşünün ki 1979’da Kıbrıs Türk Federe Devleti Nazife hocanımı İngiltere’ye burslu Coğrafya eğitimi alması için göndermişti… Okulunu bitirdikten sonra gelip işine başlamıştı.
Yani anlayacağınız bugün bazılarının yere göre sığdıramadığı “egemen” KKTC, 46 sene önce KTFD’nin yaptığını yapamıyor. Bugün hükümet edenler gençlerin istihdamı ve ülkeye geri gelmelerini sağlamak için herhangi bir girişimi var mı?
Yapılan nedir bilir misiniz? Yandaşların münhalsiz istihdam edilmesidir. Liyakat yoktur. Bunların hepsi gençleri ülkeden uzaklaştırır.
Artık öğretmenlik münhalleri bile yeterince ve ihtiyaca göre açılmıyor. Geçici istihdamın önü açılıyor. Bu da elbette ki liyakatı ortadan kaldırıyor. Ülkenin geldiği nokta bu…
Son 20 yıldır Avrupa’da öğrenim gören Kıbrıslı Türk gençlerin ülkeye geri dönmediklerini ve son yıllarda Türkiye’de iyi eğitim almış, iyi para kazanan gençlerinde Türkiye’de kalmayı tercih ettiklerini görüyoruz, duyuyoruz.
Kıbrıs’ta eğitim almışların da ülkeyi terk etmek için fırsat aradığını bilmeyen yok. Gelinen noktada ülkede hükümet edenler ve edecek olanların öncelikli konularından bir bu gençleri ülkede tutmak ve yurt dışında olanları ülkeye getirmek olmalıdır.
