Gerek teknik ve gerekse futbolcu kadro yapısı bakımından rakiplerine nazaran K-Pet Süper Ligi’ni daha rahat “kaldırabilecek” Malpas sponsorluğundaki Türk Ocağı, Süper Lig’e “doğrudan” yükselme fırsatını geçtiğimiz hafta Lapta’ya yenilmek suretiyle elinden kaçırdı. Ancak bu defa da, play-off müsabakalarına “avantajlı” bir sırada başlayabilmek için; yöneticisi, teknik heyeti, futbolcusu ve taraftarı ile adeta “seferberlik” ilan eden “çıkmaya odaklanmış” Türk Ocağı, son beş haftaya Baf Ülkü Yurdu galibiyeti ile girdi. Ancak “çok zorlanarak” 1-0.
Müsabakaya her iki takım da, 1. Lig’deki “pozisyonları” gereği, kazanma hırs ve azmi ile başladı. B.Ülkü Yurdu, orta alanı kalabalık tutup, Darbaz’ın yakın takibindeki Sarro’ya atılan toplarla pozisyon bulmaya çalıştı. Ayrıca, Ömer E. Gül’ün organizesindeki ikinci bölge oyuncuları da, ani çıkışları ile bu atakları destekledi. Ve bunları yaparken de, büyük bir “Mücadele” örneği sergiledi.
Ocak ise uzun bir süre, bu derecede beklemediği “Direnç” karşısında, oyun kurmakta zorluk çekmeye başladı. Nurcan’ın büyük çabasına rağmen, M.Uçar’lı ikinci bölge hakimiyeti ele alamadı ve yük yine, bloklar arasında gidip-gelen Aksel’e bindi. Ancak o da, üçüncü bölgeye gereken “Pas trafiğini” sağlayamadı. Sonuçta ilk devre, “pozisyonsuz” ve B. Ülkü Yurdu’nun “istediği” gibi bitti 0-0.
Ocak ikinci devreye tempolu başladı. İkinci bölgenin “Verimsizliği”, üçüncü bölge oyuncularının “becerilerini” ortaya koyma zorunluluğuna neden oldu. Ancak, Şenol’un “gayretine” rağmen, onlar da “sınıfta kaldı”. B.Ü.Y.bu süreyi, oyunu sahasında kabullenip, skora razı bir şekilde atlatmaya çalıştı. Ancak müdafaalarının neden olduğu “hata golüne” engel olamadı. Daha sonra tekrar toparlanıp, ileri çıkmalarına rağmen “iş işten geçmişti”. Sonuçta B.Ü.Yurdu, ezilmedi ancak, futbol adına da ortaya “özverili mücadeleden” başka bir şey koymadı. Ocak ise ilk devrede kötü. İkinci devrede de “canlı ve istekli” oyunu ile maçı aldı. Ancak, iyi oynayarak değil.
