“Biz gerçekten bir kukla sahnesindeyiz,
Kuklacı felek usta, kuklalar da biz,
Oyuna çıkıyoruz birer ikişer,
Bitti mi oyun sandıktayız hepimiz…”
Ömer Hayyam
***
Böylesi bir hisle yaşadığınız oldu mu?
Adım gibi eminim birçoğumuzda var bu duygu.
Solcumuzda-sağcımızda.
Milliyetçimizde-yurtseverimizde.
Partilimizde-partili olmayanımızda.
Hani var ya hiçbirşeyi umursamayan ve günü yaşayanlar, biraz derinlere inseniz eminim onlarda da.
Felek kaderini ördü Kıbrıs Türküne.
Hayyam’ın değişi ile “Felek Usta.”
Birer ikişer rolümüzü oynuyoruz.
Sonra da hepimiz sandığı boyluyoruz.
Ta ki yeni bir oyunda bize ihtiyaç olana kadar.
***
Bu düzen böyle sürüp gidiyor.
Kimimiz sandıktaki yerimizden çok mutluyuz ölümüne sandığı savunuyoruz.
Kimimiz, daha iyi bir yer için mücadele ediyoruz.
Kimimiz şikayet ediyoruz daha iyi olması için.
Kimimiz sandıktaki yerimizi adaletsiz buluyoruz isyan ediyoruz.
Kimimiz reddediyoruz kukla düzenini ama sandıktaki yerimizden ayrılamıyoruz.
Velhasıl hepimiz “felek ustanın” kuklalarıyız.
Değişmeyen kaderimiz bu.
