Bir kitapta şöyle bir hikaye geçer:
Bir Amerikalı muhabir Mussolini’den mülakat istemiş. Mossolini kendisini Venezya Palas’taki makamında kabul etmiş.
Mülakat esnasında muhabire kendisinin memlekette her sınıf halk tarafından çok sevildiğinden, her emrine halkın kayıtsız şartsız itaat ettiğinden, harp emri verdiği gün bütün milletin arkasından geleceğinden bahsetmiş.
Amerikalı muhabir inanmayan bir adam edası ile şöyle bir sırıtmış. Mossolini farkına varmış ve atılmış:
-Sözlerime inanmıyorsunuz galiba? Fakat ispatı kolay, buyurun balkona çıkalım, demiş.
Bakona çıkmışlar. Mussolini yüksek sesle yoldan geçenlerden herhangi birine bağırmış. Birkaç dakika sonra salona bir adam girmiş:
-Emret Duce, demiş.
Mussolini, kendisini balkondan aşağıya atarak intihar etmesini istemiş.
Meçhul adam, derhal bu emre uyarak kendisini balkondan sokağa atmış ve ölmüş.
Amerikalının gözü önünde cereyan eden bu vaka karşısında şaşırmış, fakat gördüğüne inanmak istememiş, gelen adamın eski bir mahkum, bir deli, bir meczup olabileceğini düşünmüş ve Mussolini’ye yine inanmayan bir eda ile bakmış.
Mussolini tecrübeyi tekrar etmiş. Yine balkona çıkmışlar. Mussolini yine herhangi bir İtalyan ismi söyleyerek meydanda bulunanlardan birini çağırmış. Biraz sonra salona ikinci bir adam gelmiş.
Mussolini ona da balkından kendisini sokağa atmasını emretmiş. O da bu emri itiraz etmeden tatbik etmiş.
Amerikalı bütün bütün şaşırmış, ama bir oyun karşısında kaldığını sanarak yine inanmak istememiş.
Mussolini bu tarzda bir üçüncü vatandaşı çağırmış. Ona da balkondan kendisini atmasını emretmiş.
Üçüncü vatandaş bu emre uyarak balkona doğru yürürken, Amerikalı koşmuş adamı kolundan yakalayarak:
-İnandım, canınıza kıymayın, demiş.
Meçhul adam Mussolini’yi göstererek şu cevabı vermiş:
-Bu adamın zulüm ve istibdadı altında yaşamaktansa ölmek yeğdir. Bırakınız öleyim, demiş…
…
Dünya, tek adamlığa soyunan birçok diktatörün elinden çok çekmiştir…
…
Okurlara:
İki haftalığına yurt dışında olacağımdan yazılarıma kısa bir ara veriyorum.
Tekrar buluşmak dileği ile…
