Kendisi, KKTC’den de eski bir sorun.
Haliyle KKTC’nin klasik sorunlarına dönüştü.
Sorun olarak devam eden, herkese azap veren ve asla çözümlenmeyen sorunlardan birisi.
Her ne kadar önceden gelme ise de tam bir KKTC klasiği.
Hani sorunları çözme değil daha da karmaşık hale getirme durumu.
Ve haliyle ne zaman çözüleceği de bilinmiyor.
Her dönem pansuman tedbirlerle geçiştiriliyor.
Tıpkı dün Bakanlar Kurulu’nun yaptığı gibi.
Bu pansumanlar sadece bir kesimin acı içinde bağırtılarını kesmeye yarıyor.
Tıpkı şimdilerde doktorların acı içinde kıvranıp da “alın size bin iki yüz lira” denildiği gibi.
Sonra diğerleri sıraya girecek.
Bağırtıları susturmak için yine pansuman tedbirler alınacak.
Ve bu sorun sürüp gidecek.
***
Niye bu kadar iddialıyım biliyor musunuz?
Çünkü bu düzende hiçbir sorunun çözülmeyeceğini artık net bir şekilde gördüğüm için.
Ve 30 yıldır aynı sağlık sorunlarını, aynı cümlelerle yazan bir gazeteciye dönüştüğüm için.
Kaderin bir cilvesi sonucu, yaşamımın iki buçuk yılında bu sorunlara bulaşma talihsizliğini yaşadığım için.
Her kadim doktorların sorunlarını ve ikballerini tartıştık.
Hala aynısını yapıyoruz.
Arada bir diğer sağlık çalışanları da gündeme geliyor ama doktorlar hep baş köşede.
Sağlık Bakanlığında öyle, hastane yönetiminde öyle, mecliste öyle.
Sağlığımızı ve geleceğimizi onlara emanet ediyoruz ama durum da içinde bulunduğumuz gibidir.
***
Otuz yıl hep hastaların merkezde olacağı bir düzen hayal edip durdum.
Benimkisi ham hayal bile değilmiş.
Okullar öğrenciler için olduğu gibi sağlık sistemi de hastalar için varmış gibi çağdaş bir zihniyetin bu topraklarda yeri yoktur.
Çünkü bu topraklarda insan odaklı bir düzen yoktur.
“İnsanı yaşat ki devlet yaşasın” değil “devlet insandan üstündür” mantığı hala hüküm sürüyor bu topraklarda.
Dolayısı ile hasta haklarıyla kimse ilgilenmiyor.
Herkes özlük hakları peşindedir.
***
Dün tıp bayramıydı.
Hepimizin yakından tanıdığı doktorlar “bayram neyimize” diye karamsar mesajlar paylaştılar sosyal medyada.
Tıp-İş Başkanı Sıla Usar İncirli, tıp bayramı için yapılan toplantıda, devletin bütün yetkililerinin gözlerinin içine baka baka “övünün bu eser sizindir” dedi.
Evet, kısmen doğrudur;
Bu eser! onlarındır.
Sorunu çözme yükümlülüğü olup da çözmeyenlerin.
Ve onlardan öncekilerin.
Peki ya biz?
Çaresiz hastalar.
Bizim halimiz ne olacak sevgili doktorum?
Hergün birer ikişer ölüp gitmekten başka…
