Lüzinyanlar 1191-1489 döneminde,
Venedikliler 1489-1571 dönemlerinde adada bulundular.
Onlar adaya geldiklerinde Ortodokslarla Katoliklerin arası iyice açılmıştı.
…
Dandik bir mesele yüzünden.
Bunlarda Baba, Oğul ve Kutsal Ruh meselesi var ya.
Dert oldu!
Kutsal ruh nereden doğdu?
Katolikler hem Baba’dan, hem Oğul’dan çıktı derken,
Ortodokslar da sadece Baba’dan çıktığını söylüyorlardı.
Anlaşamadılar.
Roma Kilisesi 1054 yılında Ayasofya’ya bir bildiri göndererek, bu konuda ayrı düştüklerini belirtti.
O oldu.
Birbirlerini aforoz ettiler.
Araya kan girdi.
Haçlı seferleri sırasında Konstantinopolis’teki (İstanbul) Ortodoks kiliselerinde kan döküldü.
Papazlar öldürüldü.
…
Hem Lüzinyan hem Venedik dönemi Kıbrıs’ta Katoliklerin dans ettiği dönemdi.
Bu dansta ayakları ezilen Rumlar oldu.
Ortodoks idiler ve özellikle Venedikliler tarafından sevilmiyorlardı.
…
1571’de talihleri değişti!
Adaya Osmanlı gelmişti.
Gerçi bunlar İslam dinine bağlıydılar ama Saray Ortodoks kadınların elinde dönme olmuştu.
Kıbrıs’ta Ortodoks kiliselerinin camiye dönüştürülmemesi bu yüzdendir.
…
Konstantin dönemini saymazsak, Rumlar ilk kez kurtarılmışlardı!
Denize düşen şeye sarılır misali.
Lakin, bir gün ayı şeye Kıbrıslı Türkler de sarılacaklardı!
Neticede, Ortodokslara Osmanlı tarafından özgürlükleri tanınıyor, liderliklerini sürdürebiliyor, hatta vergilerini bile toplayabiliyorlardı.
İpini koparan İstanbul’a gidip valileri bile şikayet edebiliyordu.
Zaman zaman kelleri gitse de…
…
Sonra Enosis meselesi başladı.
Araya ideoloji girdi.
Her fırsatta bu dillendiriliyordu artık.
Haliyle İngiliz geldiğinde, ona yaltaklanarak Enosis istediler.
…
Tarihi alışkanlıktı belki de.
Ne istediklerini bilmiyorlardı.
Ama en büyük hataları kendileri bir şeyler isterken, başkalarının bir şeyler istemesine tahammül edememeleriydi.
Etmediler de.
Kıbrıs Cumhuriyeti’ni yetersiz gördüler.
“Hepsi bizim” diyemediklerinden.
Olanlar oldu.
…
İskoçya’da referandum yapıldı.
Bu gibi durumlarda komşunun ödü kopar.
Kutsal Ruha sığınırlar.
Yani “Baba”nın ruhuna.
Ya, biri kalkar da Kıbrıslı Türklerin de bu hakkı var derse?
Ödleri kopar.
“Baba”yı yiyecekler hissine kapılırlar.
Bu dert Türkiye’de de var.
Ya biri çıkar da Kürtlerin bu hakkı var derse?
…
İskoçya’da ne güzel olmuş ki birleşme iradesi galip geldi.
Herkes sonuçta hangi irade çıktıysa, ona saygılı oldu.
Önemli olan o hakkın oluşudur.
Görüldü ki, bu da her zaman ayrılık getirmez.
Hadi Rum ahali bunu kabul etmez,
Baba, Oğul ve Kutsal Ruh da mı kabul etmez?
…
Dua etsinler de Kıbrıs Türk tarafı Katolik değildir…
