Bazı itiraflar geç kalır,
Anlamsız kalır,
Öksüz kalır…
…..
Eşini ebediyete yolcu etmiş bir kocanın itirafı:
“Canım karıcım” diye başlıyor,
Sesinde ki titremeyi hisseder gibiyim.
Gözlerinde ki çaresizliği
Kelimelerinde ki pişmanlığı
Devam ediyor;
…..İlk tanıştığımız günden, Seni kaybedinceye kadar;
İşe giderken aceleden, işten eve geldiğimde yorgunluktan seninle yeterince ilgilenemediğime,
Sözleştiğimiz saatlere uymayarak, Seni beklettiğim zamana,
Sen konuşurken konuyu sonuna kadar dinlemeden sözünü kestiğime,
Doğum ve evlenme yıldönümü kutlamalarının çoğunu “daha sonra” diyerek,
Senin hazırlıklarını dikkate almadan ertelediğime,
Umursamadığıma,
Hamilelik ve rahatsız olduğun dönemlerde yeterli ilgi ve şefkati senden esirgediğime,
Bayramlarda ve özel günlerde senin arkadaş ve akrabalarına benden yapmamı beklediğin kadarını yapmadığıma,
Benim iyiliğim, mutluluğum, sağlığım için dikkatin ve fedakarlıklarına yeterince teşekkür etmediğime,
Aslında sana içimdeki sevgimi yeterince , haykırırcasına hissettirmediğime,
Seni doya doya sevmeyi ertelediğime
Pişmanım…
Özür dilerim karıcığım
Kocan,
CH.
…..
Yaşanmış,
Pişmanlık
Gerçek bir itiraf mektubu.
Geri dönüşü yoktur bazı davranışların,
Telafisi yoktur…
Hayat dediğin bir varmış, bir yokmuş
Zaman dediğin su misali…
Yaşarken değerini anlamadığımız birliktelikler
Kıymetini kavrayamadığımız şahsiyetler
Keyfine varamadığımız paylaşımlar
Yarım bıraktığımız cümleler
Kırdığımız gönüller
Elimizden kayıp gidince anladığımız değerler…
Telafi şansın yok!
Geri dönüp tekrar yaşama şansın yok!
Zamanı durdurma şansın yok!
Kısacası;
Gideni geri getirme şansın yok!
Sayfalarca itiraf etsen,
Malasef çare yok!
Sözü uzatmaya da gerek yok!…
Pişman olmak istemiyorsanız,
Veya böyle bir mektup yazmak istemiyorsanız
İş işten geçmeden;
Sevdiklerinizi ve
Hayatı ertelemeyin.
Her şeye geç kalın, sevgiye erken.
