Köşe Yazarları

Hem var gibiyiz, hem yok gibi


Yaz mevsimlerinde serin yerler aranır, sonbahar yaşanmak istenir.

Kış mevsimlerinde güneşli yerler aranır, yaz yaşanmak istenir.

Uzayan mevsimler bir sonrakini aratır,

Ve dünya böyle döner gider…

İlk baharı karşılamaya az kaldı; şu kışın son demlerinde,

Hem var gibiyiz, hem yok gibi…

Sokaklar ıslak, güneş bulutlardan ara sıra çıkmakta, bulutlar dağlara bir çökmekte bir dağılmakta,

Hangi sokağına girip çıksan bu kentin,

Yürüdüğümüz bütün sokaklarda hem var gibiyiz, hem yok gibi…

Eski kapılara bakıyorum, panjurlara, hanaylara,

Gölgeler sönük,

Tanıdık sokaklarda tanımadık insanlar,

Doğrusunu söyemek lazım,

Hem var gibiyiz, hem yok gibi…

Tabyalar ve taştan surlar bir bilezik gibi,

Bir zamanlar kucaklar gibiydiler şeheri,

Şimdi yalnızlığın dibinde sızlanmakta,

Onlar da bu kentte yaşayanlardan farksız,

Hem var gibi, hem yok gibi…

Mevsimler birbirini kovalarken,

Lefkoşa göçmen kuşlar gibi göçüp giderken,

Ayasofya ve Bandabuliya yerinde dursa da ve o dar sokaklar ve o yatırar ve unutulmuş mezarlar, o mahalle meydanları ve sokak çeşmeleri,

Hem var gibi, hem yok gibi…

İnsanlar çoktan terk etti bu şehri,

Şimdi neredeler kim bilir; merhabasız mı yaşıyorlar?

Bütün tanıdık dostlar hatta akrabalar; selam verip selam aldığınız o insanlar hem var gbi hem yok gibi…

Cemal Süreyya der ki “küçük bir kitaptır yaşamak, elinde tutmaya yarar,”

O küçük kitabı da kaybettik,

Hatıralar siliniyor; sözler kayboluyor,

Hem var gibiyiz, hem yok gibi…

Ataol Behramoğlu bir şiiride şunları söyler:

Güneş gözkapaklarımı ısıtıyor

Ah! Güvenilmez ilkbahar güneşi

Rüyada mıyım, gerçek mi bu

Hem var gibiyim, hem yok gibi

Keşke yaşadığımız coğrafya yerine siyaseti paramparça olsaydı,

Aynı şeyler sürüp gidiyorsa,

Ve bölünmüşse her şey,

Ve herkes uzaklara kapanıp saklanmışsa,

Kim ne derse desin,

Hem var gibiyiz, hem yok gibi…

 



Etiketler

Benzer Haberler

Başa dön tuşu
Kapalı