BİZ KIBRISLILAR

26 Ağustos 2018 Pazar | 05:49
basaran duzgun banner

Biz Kıbrıslılar veya biz Kıbrıslı Türkler, şeftali kebabını şehvetle yeriz. “En iyi dostumuz” saydığımız tütünü keyifle içeriz.

Dünya yıkılsa umurumuzda değilmiş gibi görünür ama ruhumuzda isyan ateşleri yanar.

Müthiş kıskancız, tüm Akdenizliler gibi.

Daha iyisini yapmaya çalışmayız ve öldürücü bir kıskançlıkla “iyi yapanların” karşısına dikiliriz.

Biraz da çekememezlik duygusu vardır içimizde.

Akdeniz’de küçük bir adaya sıkışmamızdandır belki ama kıtadan gelenlere hep imreniriz.

Kıtada olanları ilgi ile izleriz.

İçimizden çıkan yeteneklere gereken değeri vermeyiz ama kıtanın süprüntülerini baş tacı yaparız.

Kıtaya kaçanlarımız üstün yetenek sergileyip oldukça başarılı olurlar gittikleri yerlerde.

Adada kalanlar, başarmak için çabalarlar ama küçücük bir havuzda ne kadar iyi bir yüzücü olunabilinirse o kadardır başarıları.

Memleket hasreti ile yanıp tutuşup geri gelenler çok kısa sürede büyük hayal kırıklığına uğrarlar.

“Ben böyle bir ülke bırakmamıştım” deyip dururlar.

Yeteneklerinin, başarılarının yok olup gittiğine inanırlar ve bir süre sonra adanın statükosuna teslim olurlar.

Teslim olmayanlar ise kendilerinden çok şey kaybederler.

***

Adada Kıbrıslı olarak yaşamak çok zordur çok.

Türklerle ilgili araştırma yapan yabancı tarihçiler ilginç bulgulara rastladılar.

Eski Türkler, kendi aralarında yükselen insanları hemen öldürürlermiş. Gerekçeleri de “biz artık buna layık değiliz”miş.

Bunu okuyunca düşündüm de küçücük bir adaya sıkışmış Kıbrıslı Türklerin niye birbirlerini çekemediklerini daha iyi anladım.

Bereket ki birbirimizi öldürmüyoruz ama öldüresice kıskanıyoruz.

Başarıyı paylaşıp çoğaltmak yerine, yalnız bırakıp tükenmesini tercih ediyoruz.

Sonra da hep birlikte; “Ne olacak bu halimiz” diye ağlaşıyoruz.

Neredeyse karamsarlığın fetişizmini yapıyoruz.

Kendi kendine güvenmeme, kendi yaptığı işi beğenmeme, kendi yaptığı işle dalga geçme, kendi kendini tüketme şampiyonuyuz adeta.

Ve bundan da sadistçe zevk alıyoruz.

Adada, Kıbrıslı Türk olarak yaşamak çok zordur vesselam…

***

23 yıl önce kaleme alınmış bir yazı.

Değişen bir şey oldu mu?

Olmasını beklemezdim. Çünkü yüz yıldır Kıbrıslı’nın durumu aynıdır. Ve hala değişen bir şey yoktur.

Sadece kendi kendimizi tüketiyoruz ve işin kötüsü bunun farkında bile değiliz.