Sosyal medya Türkçe yazma becerisiyle ilgili yanlışlarla dolu. Yalnızca sosyal medya değil; gazeteler, dergiler, yollardaki ilanlar vs hepsi bir facia. Bunun nedeni Türkçe öğretimindeki yetersizliklerdir. Özellikle yazım hataları revaçta: -de, -da ekleri de başı çekmekte.
Bu durumun pek çok nedenini saymak mümkün. Okulöncesinden üniversiteye kadar bütün örgün eğitim kurumlarının, Türkçe’ye gerektiği kadar önem vermemesi nedenlerin başında gelmektedir. Formal olarak dil gelişiminin temelleri okulöncesinde atılmaktadır. Demek ki bu problemin çözümü için okulöncesi eğitimden başlayarak önlem alınması en doğru yaklaşım olur.
Ailedeki dil eğitimine doğrudan müdahale edilemez. Aile çevresinden okulöncesi kuruma gelen çocukların dil gelişimlerinin istenilen seviyeye getirilebilmesi için gerekli önlemlerin alınması gerekmektedir. Ancak bu noktada ‘okulöncesi öğretmenliği’ bölümünden, hatta öğretmenlikle ilgili bölümlerden mezun olmayanların, okulöncesi öğretmenliği yapıyor olması problemin en büyüğüdür. İlgili bölümlerde okulöncesindeki çocukların “dil gelişimi”nin nasıl olduğu, teorik temelleri ve dil gelişimi için neler yapılması gerektiği tartışılmaktadır. Ne yazık ki buralarda, okulöncesi eğitiminden geçmemiş kişiler, okulöncesi öğretmenliği yapmakta. Sonuç da ortada Türkçe yetersizliği.
Buralarda ilkokul eğitimi de benzer uygulamalara maruz kalmaktadır. İlkokul öğretmenliği bölümlerinden mezun olmayanlar fakat toplamda 36 ay ilkokullarda geçici öğretmenlik yapanlar, yasa ile Öğretmen Akademisi’nde kısa bir kurstan geçerek öğretmen olmaktadır. Halbuki ilkokul öğretmenliği bölümlerinde, dört dil becerisi diye bilinen okuma, yazma, dinleme ve konuşmayı içeren kazanımlar, öğretmen adaylarına kazandırılmaktadır. Ne yazık ki buralarda, bu tip kazanımları edinmemiş mesleklerden mezun kişiler, ilkokul öğretmeni yapılmaktadır. Sonuç da ortada Türkçe yetersizliği.
Türkçe öğretimindeki yetersizlikte öğretmen eğitimi de problem arasında sayılabilir. Üniversitelerin öğretmenlik bölümlerinin tamamında ‘Türkçe gerçekten öğretilmeli’ sloganı ile davranılmalıdır. Bütün branşlarda bu slogan temel alınmalı, tüm öğretmenler de aynı tutumla mesleklerini icra etmeli. Hangi branştan olursa olsun bütün öğretmenler, önce Türkçe’deki dört dil becerisini dikkate alarak mesleğini yapmalı.
KKTC üniversiteleri öğretmenlik bölümlerine öğrenci almada daha farklı beklenti içerisinde olmalı. Geniş bir aday kadrosu içerisinden, nitelikli öğrencilerin öğretmenlik bölümlerine girmesi için gerekli tedbirler alınmalıdır. Lisans öğretimleri boyunca da kendi branşları yanında, Türkçe öğretimini de içerecek bir programdan geçmeleri, Türkçe’deki yetersizliği ortadan kaldırabilir. Aksi takdirde öğretmenlik bölümlerine girişte, düşük başarı gösteren öğrencilerin alınması ve sadece kendi branşları ile ilgili programdan geçirilmeleri, bugünkü sonucu doğurur.
İlkokul içinse Atatürk Öğretmen Akademisi üzerine düşen görevi, gerçekten yerine getirmelidir. Okulöncesi ve ilkokul öğretmenliği programlarında konuyu daha ciddi olarak ele almalı. Öğretmen adaylarının Türkçe öğretimi açısından niteliklerini “gerçekten” artıracak önlemler alınmalı. Toplumsal sorumluluk her an hissedilmeli. Oradan mezun olacak olan adayların, geleceğin toplumunu şekillendireceği bilinciyle hareket edilmeli. Bu bilinçte en temel konulardan birisi de Türkçe’deki dört dil becerisi olduğu hep akılda tutulmalı. Geçmişteki yanlış uygulamalar, Türkçe’deki yetersizlikte bir nedendir.
Eğitim sistemindeki pek çok yanlış uygulama da Türkçe katliamına yardımcı olmaktadır. Bunların başında seçmeye dayalı uygulamalar var. Kolej olgusu ve üniversiteye giriş sınavı bunlardan yalnızca iki tanesi. Özellikle Türkçe yazma becerisini yok eden uygulamalardır bunlar. Bu sınavlar nedeniyle öğrenciler düşüncelerini organize edip, gramer kurallarına uyarak iletişim kurmuyor. Sadece şıklar arasından doğruyu bulma becerileri gelişiyor. Bu nedenle de yazım kuralları öğrenciler tarafından istenilen nitelikte öğrenilmiyor. Sonuç ise ortada: Türkçe yetersizliği ve buna dayalı Türkçe katliamı.
