İstanbul’a gidiyoruz.
Atatürk Havalimanı’nda indik…
Bizi pasaport işlemleri için terminal binasına taşıyacak otobüse bindik…
Baktım, otobüsün en arkasında, eski meclis başkanı Ayhan Halit Acarkan oturuyor…
Yanına gidip seslendim.
Yaklaşık 7- 8 yıl önceydi…
Haliyle söz siyasetten açıldı…
Türkiye- KKTC ilişkilerine de geldik…
Soru sorup, diner gibi yapıyor sayın Acarkan ama…
Belli ki bir noktaya varacak…
Otobüs terminale yanaştı…
İneceğiz…
“Be çocuk…” dedi…
“Denktaş bey liderdi. Neden mi? Türkiye’den başbakan, bakan, parti başkanı geldiği zaman, Denktaş bey önünde düğmesini ilikler, öyle konuşurdu. Şimdinin siyasetçisi, bırak başbakan, bakan, parti başkanı, Türkiye’den memur gelse, önünde düğme ilikleyerek, ‘efendim’ diyerek söze başlıyor. İşte bu yüzden Kıbrıs Türkü’nün düzeyi tartışılıyor.”
Acarkan, Havadis’te yer alan bir röportajında da buna benzer şu cümleleri kurmuştu: “Ben çok iyi hatırlarım Türkiye'den Rauf Denktaş'ı ziyarete gelen bakanlar ve üst düzey bürokratlar ceketlerini ilikleyip derin bir saygı gösterirlerdi. Rauf Denktaş'a canlı yayında kamu oyu önünde maaşının sorulması hayal eder misiniz? Mümkün değildi. Rauf Bey'in boşluğunu dolduramadık. Hem yabancılar karşı, hem Türkiye'ye dönük hem de müzakere masasında dolduramadık.”
Ayrı karede Erdoğan konuşurken foto
Açılış…
Nerden aklıma geldi biliyor musunuz sayın Acarkan’ın söyledikleri…
Hafta sonu, “su” gerekçesi ile Çamlıbel Arıtma Tesisi’nde düzenlenen açılış töreni vardı ya…
Hani, Türkiye’den gelen ekibin ev sahibi, KKTC Cumhurbaşkanı, Başbakanı ve bakanların, milletvekillerinin de davetli olduğu açılış…
Uluslararası anlaşma…
Yatırım yapılan alanların devri…
Bu nedenle Türkiye’nin doğal olarak ev sahibi olduğu falan…
Hiçbirinin izahı yok…
Tamamen AK Parti’nin seçim mitingine döndürülen bir alan…
Zaten Anamur, bunun için yeterliydi…
KKTC’de de bu gövde gösterisini yapmak ve bunu yaparken de KKTC’yi yönetenleri ezmek…
Bu da ayrı bir konu…
Nezaket öldü
Neden biliyor musunuz?
Nezaket gitti de ondan…
Siyasetçiler arasındaki “eşitlik” ve “nezaket” öldü de ondan…
Ecevit’i ve üslubunu hatırlayınız…
Hiç, siyasetine katılmadım ama…
Demirel’in nezaket ve üslubunu hatırlayınız…
Erbakan’ın nezaketini hatırlayınız…
O dönem bakanlık yapanların nezaketini hatırlayınız…
Sadece Denktaş’a karşı değil…
Siyasi adap ve üslup içerisinde…
Her Kıbrıslı Türk siyasi ve kamu görevlisi, dolayısı ile de toplum olarak bunu görüyorduk…
Nerde başladı?
Annan Planı döneminde…
Ne zaman ki Kıbrıs Türkü, “Birey olmak istiyoruz” dedi.
Nezaket de öldü…
“Bir avuç Rum yanlısı” ile başladı…
“Maaşın kaç? 7.5- 8” rahatlığı ile sürdü…
“Besleme”ye kadar uzandı.
Nezaket ölünde…
Nezaket ölünce…
Üslup da değişti…
Buyurgan tavır devreye girdi…
“Ast- üst” ilişkisine dönüşüldü…
“Efendim” diyenler, yüksek makamlara yerleşti…
Bırakın “ana- yavru…”
Geçin “abi – kardeş…”
TC- KKTC siyasetçileri arasındaki ilişki, “evsahibi-uşak” seviyesine geriledi…
Yaptırtma kardeşim
Şimdi dönelim en başa…
“Düğme ilikleyen, karşılıklı saygıda kusur etmeyen” TC siyaset ve bürokrasisi, bugün her türlü nezaket kuralını ayaklar altına alabiliyorsa…
Ne demişti Nazım:
“Kabahat sende demek istemiyorum ama, kabahatin büyüğü senin kardeşim…”
Maalesef, karşınızdakinin davranış seviyesini, üslubunu belirleyen, biraz da sizin duruşunuzdur.
Kıbrıs Türkü’nü yönetenler, ya da “liderlik etsin diye” Kıbrıs Türkü’nün oy verdikleri, “onur, gurur ve haysiyeti” de korumak zorunda olduklarını da bilmeli.
Bu tür davranışlara izin verecek ilişkiler içerisine girmemeli…
Parti Başkanı kalma adına…
Başbakan olma adına…
Milletvekili olma adına…
Maaş ödeme adına…
Yol yapma adına…
Su içme adına…
Şu adına, bu adına…
“Yarabbi şükür” pozisyonunda olunacaksa…
Davranışın seviyesine de üzülmemek gerekiyor.
Açılış, açılıştaki ortam ve Kıbrıs Türkü’nü yönetenlerin orada düştüğü durum hoş olmadı.
Ama bu, son 13 yılda takınılan tavrın da bir ürünüdür…
Sami Özuslu sormuştu: Açılışı yönetemeyenler, suyu nasıl yönetecek?
Sudan geçtim…
Bu toplumun onurlu ve dik duruşunu temsil edenler, etmesi gerekenler, bu sorumluluğunu unutmasın.
Unutana, halk bir ara hatırlatır…
