Planda, Gülsev ile birlikte 1’inci Mesarya Tiyatro Şöleni’nin açılışında olmak vardı.
Baş ağrısı, yorgunluk derken Gülsev’i evde bıraktık…
Bir başıma düştüm yola…
Beyarmudu, benim için her zaman ayrıdır.
Futbol oynadım…
Dostluklarım var, unutulmaz…
Elini öptüklerim…
Görünce sarıldıklarım.
Bir yanımı eksik bırakan dostlarım.
Orada olmasam, olmazdı…
Beyarmudu’na gitmeyi, “köylerin içinden geçerek” severim.
Gaziköy, Paşaköy, Vadili, Akdoğan, Türkmenköy…
Ve nihayetinde Beyarmudu…
Mükemmel bir tesis ile yüzleşmek, ayrı bir gurur oldu.
İlker Edip başkan’ın bölgeye kazandırdığı inanılmaz bir tesis bence.
Kültür ve sanat etkinlikleri için, inanılmaz bir alt yapıya sahip…
“Yahu köy yerinde ne işi var bu büyük tesisin?” mi dediniz?
O zaman, her oyunda, her aktivitede nasıl dolup taştığına bakacaksınız.
Önceki akşam da öyle oldu.
Tamamı bölge insanından oluşan amatör tiyatrocular, profesyonellere taş çıkardı.
İzlerken defa defa güldüm…
Diyaloglar…
Tam Kıbrıslı diyaloğu…
Zaman zaman, oyundan koptum, çocukluğumda şahit olduğum diyaloglara gittim.
Kahvelerde yapılan sohbetler…
Köydeki zenginle- fakirin atışması…
Anamın evinde bakılan kahve falları…
Geç çocuğu olan gençlerle ilgili yapılan dedikodular, batıl inançlar…
“Şaman” gerçekten iyi yazılmış, iyi kurgulanmış…
İyi yönetilmiş…
İyi oynanmış…
Başkan İlker Edip’e de söyledim…
“Bu oyunu adaya gezdir başkan” diye…
Binlercemize ulaşması gerçekten faydamızadır.
Gelmeyen, gelmesin…
Gecenin başında, başkan ince bir sitem etti.
“Davet ettik ama, tek bir milletvekili ve bakan gelmedi” diye.
Gelmesin zaten…
Salon zaten ful.
Kıymet bilen, gönülden destek veren insanımız, yeter de artar bile.
Gerçekten bölge halkının da kıymet bildiğini görmek son derece keyifliydi.
Kıbrıslıyım… Baf’tan Dipkarpaz’a kadar…
Ama Mesaryalıyım aynı zamanda.
Bir de Beyarmudu bağım…
Çok keyif aldım…
Havadis olarak da bunun bir parçası olmak…
Değmeyin keyfime…
Gurur duydum
Bu ülkede, kültür sanat adına emek veren çok insan var.
Eyvallah…
Köşe başlarını tutanlar var…
Ama o kabuk artık kırıldı.
Şimdi, bu orduya yeni isimler katılıyor.
Kırılıyor…
Yeni yeni isimler…
Yeni gençler…
Yeni üretimler…
Yeni yöntemler…
Güney Mesarya Halk Tiyatrosu da buna bir örnek sadece.
Güzel bir örnek…
Tamam amatör…
Tamamı, sadece “keyif” için oynuyor…
Bunu hissetmemek de mümkün değildi.
Gittik, gördük, yaşadık…
Gidin, görün, yaşayın…
Tebrikler, Şaman’a emek verenler…
Tebrikler İzel Seylani…
Mesarya’nın da artık “kültür sanat şöleni” var…
Tebrikler Beyarmudu Belediyesi…
Tebrikler İlker Edip…
